https://ayateghamzeh.ir RSS feeds for شعر فارسی آیات غمزه 60 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/248312/ماییم-و-تیغ-و-دشمن-و-فریاد-یاعلی#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=248312 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=248312&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/248312/ماییم-و-تیغ-و-دشمن-و-فریاد-یاعلی (ترکیب&zwnj;بندی در سوگ و حماسهٔ رهبر ایران، فرماندهٔ آزادگان، و&zwnj; نائب حضرت ولی عصر ـسلام الله علیه- آیت&zwnj;اللهِ شهید، خامنه&zwnj;ای)<br /> <br /> برخیز! هان! که معرکهٔ امتحان رسید<br /> بشنو! که بانگ ماتم آخرزمان رسید<br /> <br /> بنگر که باز حضرت زهرا به سوی خاک<br /> با اشک و آه از حرم آسمان رسید<br /> <br /> آیا حسین بار دگر سربریده شد؟!<br /> کآه و فغان به خیمهٔ کرّوبیان رسید؟<br /> <br /> فرق علی&zwnj;ست در رمضان، باز خون&zwnj;چکان؟!<br /> کاینگونه زلزله به زمین و زمان رسید؟<br /> <br /> خون گریه کن، که موسم آسودگی گذشت<br /> فریاد کن، که صبر محمّد به جان رسید<br /> <br /> آن ترس کهنه&zwnj;ای که به دل بود سال&zwnj;ها&nbsp;<br /> خاکم به سر، به عالم امکان همان رسید&nbsp;<br /> <br /> خاکم به سر که از تن ما سر نرفت و آه<br /> تیغ ستم به نائب صاحب&zwnj;زمان رسید&nbsp;<br /> <br /> وآنگه شرار نسل&zwnj;کشان و حرامیان<br /> سوزنده تا به مدرسهٔ کودکان رسید&nbsp;<br /> <br /> یک چشم سوی دشمن و یک چشم بر خیام<br /> آوخ چه&zwnj;ها کشید، دم واپسین امام&nbsp;<br /> <br /> |||<br /> برخیز! هان! که حیدر کرار کشته شد<br /> شیرخدا، دوباره، دگربار کشته شد<br /> <br /> ای انتقام! خیز! که رهبر ز پا نشست&nbsp;<br /> ای کاروان! بمان! که جلودار کشته شد<br /> <br /> آری &laquo;علی&raquo; دوباره و در &laquo;ماه روزه&raquo; باز&nbsp;<br /> با دست خصم قاتل خونخوار کشته شد<br /> <br /> در جنگ تن&zwnj;به&zwnj;تن نه و با آگهی، که باز<br /> از پشت سر، به خنجر غدار کشته شد<br /> <br /> دردا، حنا، محاسن خود را به خون گذاشت<br /> مردی که در نهایت ایثار کشته شد<br /> <br /> گفتند &laquo;خانه بود مگر...؟&raquo; آه، باز هم<br /> در زیرِ بارِ تهمتِ اغیار کشته شد<br /> <br /> می&zwnj;شد نهان شود، بگریزد، ولی امام<br /> مردانه در میانهٔ پیکار کشته شد<br /> <br /> از مرگ خویش آگه و با قتل خویش شاد<br /> آنک به شوق لحظهٔ دیدار کشته شد<br /> <br /> یک جو هم از خزانهٔ دنیایتان نخواست<br /> او که به دست قوم رباخوار کشته شد<br /> <br /> این بس، برای پاکی آن لاله&zwnj;گون&zwnj;عبا<br /> شد کشته با درندگیِ اشقی&zwnj;الاشقیا&nbsp;<br /> <br /> |||<br /> برخیز هان! که همهمهٔ کربلا به&zwnj;پاست<br /> شورِ نشور و دمدمهٔ ابتلا به&zwnj;پاست<br /> <br /> برخیز هان! که زینب کبری&zwnj;ست نوحه&zwnj;خوان<br /> برخیز هان! که ولولهٔ نی&zwnj;نوا به&zwnj;پاست<br /> <br /> &laquo;باز این چه شورش است که در خلق عالم است؟<br /> باز این چه رستخیز&raquo; که در کوچه&zwnj;ها به&zwnj;پاست؟<br /> <br /> از نو صدای هلهلهٔ کوفیان رسد<br /> خاکم به سر، عزای شه اولیا به&zwnj;پاست<br /> <br /> از نو حسین، تشنه&zwnj;لبان، کشته شد، هلا!<br /> بار دگر حماسهٔ خون خدا به&zwnj;پاست<br /> <br /> تنها نه و دوباره به همراه کودکش<br /> خون گریه کن که ماتم آل عبا به&zwnj;پاست&nbsp;<br /> <br /> از نو علی اصغر و از نو رقیه ... آه...<br /> بر سر بزن که معرکهٔ اشقیا به&zwnj;پاست<br /> <br /> یک عمر دم زدید، گر از یاری حسین&nbsp;<br /> نک آزمون دعویِ یالیتنا به&zwnj;پاست<br /> <br /> نامرد تا ز مرد شناسد، امام عصر<br /> آنک دوباره محشر قالو بلا به&zwnj;پاست<br /> <br /> بر ذوالفقار خشم، زده تکیه، ندبه&zwnj;خوان<br /> فرماندهٔ زمین و زمان، صاحب&zwnj;الزمان<br /> <br /> |||<br /> مهدی بیا که مشرق و مغرب خراب شد<br /> هنگام انتقام و شب انقلاب شد<br /> <br /> مهدی بیا که زلزلهٔ واپسین رسید<br /> مهدی بیا که ساعت روز حساب شد<br /> <br /> مهدی بیا که برفِ نشسته به کوهِ پیر<br /> با خونِ آفتابِ شفق در خضاب شد<br /> <br /> شد بی&zwnj;حساب کار جهان، بی&zwnj;کتاب هم<br /> مهدی بیا که وقت حساب و کتاب شد<br /> <br /> پر شد بساط خاک ز خوناب ظلم و&zwnj; جور&nbsp;<br /> هنگام عدل و وقت سوال و جواب شد&nbsp;<br /> <br /> زنجیر پاره کرده، سگ هار، آشکار<br /> مهدی بیا که جهل جهان بی&zwnj;حجاب شد<br /> <br /> حشر وحوش و دولت دیوان و کین کفر<br /> ای ذوالفقار! وقت نزول عذاب شد<br /> <br /> دردا! چه شد که سنگ&zwnj;دلان شادمان شدند؟<br /> وایا! چه شد که باز دل سنگ آب شد؟<br /> <br /> افتاد روی خاک علمدار لشکرت&nbsp;<br /> مهدی بیا که تیره رخ ماهتاب شد<br /> <br /> این&zwnj;بار جای آب، علمدار مهربان<br /> می&zwnj;خواست آفتاب رساند به کودکان<br /> <br /> |||<br /> ای دل بیا که صیحهٔ آخرزمان رسید<br /> فصل شروع سخت&zwnj;ترین امتحان رسید&nbsp;<br /> <br /> وایا اگر خموشی و افسرده باز هم!<br /> برخیز! هان! که نوبت ایرانیان رسید!<br /> <br /> دیو سپید بین! که پس از قرن&zwnj;ها سکوت<br /> او را زمان غرش آتشفشان رسید<br /> <br /> بنگر شکوه کوه دماوند را که چون<br /> از دامنش هزار جحیمِ جهان رسید<br /> <br /> آتشفشان خشم خداوند ذوالجلال<br /> همچون شهاب و&zwnj; صاعقه از لامکان رسید<br /> <br /> این لشکر امام زمان است در زمین<br /> این نصرت خداست که از آسمان رسید<br /> <br /> این فرصت دوبارهٔ انسانِ دهر بود<br /> آنک به جسم مردهٔ ایام جان رسید<br /> <br /> برقِ مهیبِ تیغِ سواری در آسمان<br /> تا آخرین ستارهٔ این کهکشان رسید&nbsp;<br /> <br /> آیا تو هم شنیدی و آیا درست بود؟<br /> از سمت مکه بود صدای اذان رسید؟<br /> <br /> اکنون که پیش تاخت از این کاروان، &laquo;ولی&raquo;<br /> ماییم و تیغ و دشمن و فریادِ &laquo;یاعلی&raquo; حسن صنوبری Sat, 07 Mar 2026 06:14:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:248312 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/247743/ای-اهل-حرم-این-حرم-ماست-بیایید#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=247743 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=247743&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/247743/ای-اهل-حرم-این-حرم-ماست-بیایید <p><br /> این دشت پر از زمزمۀ سورۀ نور است<br /> این ماه مدینه&zwnj;ست که در حال عبور است</p> <p>این ماه مدینه&zwnj;ست که بر هودجی از نور<br /> می&zwnj;آید و این خطه پر از شادی و شور است</p> <p>گل می&zwnj;دمد از شش&zwnj;جهت جادۀ ساوه<br /> این دشت سراسر همه وجد است و سرور است</p> <p>تسبیح&zwnj;کنان است در این بادیه، هر سنگ<br /> صحرا همه در جاذبۀ فیضِ حضور است</p> <p>آواز صبوحی زده باران سحرگاه<br /> هر لالۀ این باغ یکی جام طهور است</p> <p>چاووش! صلایی بزن آهنگ پگاه است<br /> ای قافله! بشتاب که قم چشم به راه است</p> <p><br /> چون از سفر آن محمل مأنوس برآید<br /> بس لالۀ خوش&zwnj;رنگ به پابوس برآید</p> <p>بر ساحت سجادۀ او جلوه به جلوه<br /> &laquo;سُبّوح&raquo; گل افشاند و &laquo;قُدّوس&raquo; برآید</p> <p>در مجلس فیضش چه اشارات لطیفی<br /> از عالَم معقول به محسوس برآید</p> <p>این ماه درخشنده چه ماهی&zwnj;ست که هر صبح<br /> خورشید پی دیدنش از طوس برآید</p> <p>آیینه در آیینه از ایوان بلندش<br /> صد باغ پر از جلوۀ طاووس برآید</p> <p>این روضه، سرای کرم ماست، بیایید<br /> ای اهل حرم! این حرم ماست، بیایید</p> <p><br /> درهای بهشت از ملکوت تو گشوده&zwnj;ست<br /> صد دسته&zwnj;گل از دست قنوت تو گشوده&zwnj;ست</p> <p>در حلقۀ نورانی گل&zwnj;های سحرخیز<br /> سجادۀ تسبیح سکوت تو گشوده&zwnj;ست</p> <p>گلدستۀ نور تو گواه است که تا عرش<br /> ایوان جلال و جبروت تو گشوده&zwnj;ست</p> <p>در فصل دعا، دست نیاز گل مریم<br /> بر خان کریمانۀ قوت تو گشوده&zwnj;ست</p> <p>هر آیه&zwnj;ای از سورۀ نورانی کوثر<br /> فصلی به مقامات ثبوت تو گشوده&zwnj;ست</p> <p>این آینه تصویر به تصویر شکفته&zwnj;ست<br /> تصویر تو در آیۀ تطهیر شکفته&zwnj;ست</p> <p>&nbsp;</p> <p>منبع: https://www.shereheyat.ir/poetry/poems/%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%87%D9%84-%D8%AD%D8%B1%D9%85</p> زکریا اخلاقی Wed, 19 Oct 2022 07:06:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:247743 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/1490/بر-شانه-می-برند-امام-قبیله-را#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=1490 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=1490&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/1490/بر-شانه-می-برند-امام-قبیله-را امشب خبر کنید تمام قبیله را<br /> بر شانه می برند امام قبیله را<br /> <br /> ای کاش می گرفت به جای تو دست مرگ<br /> جان تمام قوم، تمام قبیله را<br /> <br /> برگرد، ای بهار شکفتن! که سال هاست<br /> سنجیده ایم با تو مقام قبیله را<br /> <br /> بعد از تو، بعدِ رفتنِ تو-گرچه نابه جاست-<br /> باور نمی کنیم دوام قبیله را<br /> <br /> تا انتهای جاده نماندی که بسپری<br /> فردا به دست دوست، زمام قبیله را<br /> <br /> <br /> زخمیم، خنجر یمنی را بیاورید<br /> زنجیرهای سینه زنی را بیاورید<br /> <br /> <br /> ای خفته در نگاه تو صد کشور آینه!<br /> شد مدتی نگاه نکردی در آینه<br /> <br /> رفتی و روزگار، سیه شد بر آینه<br /> رفتی و کرد خاک جهان بر سر آینه<br /> <br /> رفتی و شد ز شعله برانگیزی جنون<br /> در خشکسال چشم تو خاکسترآینه<br /> <br /> چون رنگ تا پریدی از این خاک خورده باغ<br /> خون می خورد به حسرت بال و پر آینه<br /> <br /> دردا، فتاده کار دل ما به دست چرخ<br /> یعنی که داده اند به آهنگر آینه<br /> <br /> در سنگ خیزِ حادثه تنها نشاندی اش<br /> ای سرنوشت! رحم نکردی بر آینه<br /> <br /> امشب در آستان ندامت عجیب نیست<br /> ای مرگ! اگر ز شرم بمیری هر آینه<br /> <br /> <br /> <br /> ای سنگدل! دگر به دلم نیشتر مزن<br /> بسیار زخم ها زده ای، بیشتر مزن محمدکاظم کاظمی Fri, 04 Jun 2021 05:02:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:1490 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/246827/ای-اهل-حرم-این-حرم-ماست-بیایید#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=246827 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=246827&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/246827/ای-اهل-حرم-این-حرم-ماست-بیایید <p>این دشت پر از زمزمۀ سورۀ نور است<br /> این ماه مدینه&zwnj;ست که در حال عبور است</p> <p>این ماه مدینه&zwnj;ست که بر هودجی از نور<br /> می&zwnj;آید و این خطه پر از شادی و شور است</p> <p>گل می&zwnj;دمد از شش&zwnj;جهت جادۀ ساوه<br /> این دشت سراسر همه وجد است و سرور است</p> <p>تسبیح&zwnj;کنان است در این بادیه، هر سنگ<br /> صحرا همه در جاذبۀ فیضِ حضور است</p> <p>آواز صبوحی زده باران سحرگاه<br /> هر لالۀ این باغ یکی جام طهور است</p> <p>چاووش! صلایی بزن آهنگ پگاه است<br /> ای قافله! بشتاب که قم چشم به راه است</p> <p><br /> چون از سفر آن محمل مأنوس برآید<br /> بس لالۀ خوش&zwnj;رنگ به پابوس برآید</p> <p>بر ساحت سجادۀ او جلوه به جلوه<br /> &laquo;سُبّوح&raquo; گل افشاند و &laquo;قُدّوس&raquo; برآید</p> <p>در مجلس فیضش چه اشارات لطیفی<br /> از عالَم معقول به محسوس برآید</p> <p>این ماه درخشنده چه ماهی&zwnj;ست که هر صبح<br /> خورشید پی دیدنش از طوس برآید</p> <p>آیینه در آیینه از ایوان بلندش<br /> صد باغ پر از جلوۀ طاووس برآید</p> <p>این روضه، سرای کرم ماست، بیایید<br /> ای اهل حرم! این حرم ماست، بیایید</p> <p><br /> درهای بهشت از ملکوت تو گشوده&zwnj;ست<br /> صد دسته&zwnj;گل از دست قنوت تو گشوده&zwnj;ست</p> <p>در حلقۀ نورانی گل&zwnj;های سحرخیز<br /> سجادۀ تسبیح سکوت تو گشوده&zwnj;ست</p> <p>گلدستۀ نور تو گواه است که تا عرش<br /> ایوان جلال و جبروت تو گشوده&zwnj;ست</p> <p>در فصل دعا، دست نیاز گل مریم<br /> بر خان کریمانۀ قوت تو گشوده&zwnj;ست</p> <p>هر آیه&zwnj;ای از سورۀ نورانی کوثر<br /> فصلی به مقامات ثبوت تو گشوده&zwnj;ست</p> <p>این آینه تصویر به تصویر شکفته&zwnj;ست<br /> تصویر تو در آیۀ تطهیر شکفته&zwnj;ست<br /> <br /> منبع:<br /> <a href="http://www.shereheyat.ir/poetry/poems/%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%87%D9%84-%D8%AD%D8%B1%D9%85">http://www.shereheyat.ir/poetry/poems/%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%87%D9%84-%D8%AD%D8%B1%D9%85</a></p> زکریا اخلاقی Mon, 25 Nov 2019 18:32:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:246827 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/3409/به-خدا-زود-می-روم-نزنید#Comments 2 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=3409 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=3409&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/3409/به-خدا-زود-می-روم-نزنید از صفای ضریح دم نزنید<br /> حرفی از بیرق و علم نزنید<br /> <br /> گریه های بلند ممنوع است<br /> روضه كه هیچ سینه هم نزنید<br /> <br /> كربلا رفته ها كنار بقیع<br /> حرفی از صحن و از حرم نزنید<br /> <br /> زائری خسته ام نگهبانان<br /> به خدا زود می روم نزنید<br /> <br /> زائری داد زد كه نا مردان<br /> تازیانه به مادرم نزنید<br /> <br /> *<br /> غربت ما بدون خاتمه است<br /> مادر ما همیشه فاطمه است<br /> *<br /> <br /> كاش درهای صحن وا بشود<br /> شوق در سینه ها به پا بشود<br /> <br /> كاش با دست حضرت مهدی<br /> این حرم نیز با صفا بشود<br /> <br /> كاش با نغمه حسین حسین<br /> این حرم مثل كربلا بشود<br /> <br /> در كنار مزار ام بنین<br /> طرحی ازعلقمه بنا بشود<br /> <br /> پس بسازیم پنجره فولاد<br /> عقده هامان تمام وا بشود<br /> <br /> چارتا گنبد طلایی رنگ<br /> چارتا مشهد الرضا بشود<br /> <br /> *<br /> این بقیعی كه این چنین خاكی است<br /> رشك پروانه های افلاكی است<br /> *<br /> <br /> در هوایش ستاره می سوزد<br /> سینه با هر نظاره می سوزد<br /> <br /> هشت شوال آسمان لرزید<br /> دید صحن و مناره می سوزد<br /> <br /> بارگاه بقیع ویران شد<br /> دل بی راه و چاره می سوزد<br /> <br /> این حرم مثل چادر زهراست<br /> كه در اینجا دوباره می سوزد<br /> <br /> این حرم مثل خیمه ی زینب<br /> كه در اوج شراره می سوزد<br /> <br /> سالها بعد قدری آن سو تر<br /> چند قرآن پاره می سوزد مجید تال Tue, 06 Nov 2018 08:55:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:3409 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/32853/باب-الحسین-هستی-و-پرچم-به-دست-توست#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=32853 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=32853&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/32853/باب-الحسین-هستی-و-پرچم-به-دست-توست <p>باید حسین دم بزند از فضائلت<br /> وقتی حسینی است تمام خصائلت<br /> <br /> تعبیرهای ما همه محدود و نارساست<br /> در شرح بیکرانی اوصاف کاملت<br /> <br /> بی شک در آن به غیر جمال حسین نیست<br /> آئینه ای اگر بگذاری مقابلت<br /> <br /> ای کاشف الکروب عزیزان فاطمه<br /> غم می بری ز قلب همه با شمائلت<br /> <br /> در آستانة تو گدایی بهانه است<br /> دلتنگ دیدن تو شده باز سائلت<br /> <br /> با زورق شکسته ی دل سال های سال<br /> پهلو گرفته ایم حوالی ساحلت<br /> <br /> بی شک خدا سرشته تو را از گل حسین<br /> سقای با فضیلت و دریا دل حسین<br /> <br /> تو آمدی و روشنی روز و شب شدی<br /> از جنس نور بودی و زهرا نسب شدی<br /> <br /> در قامتت اگرچه قیامت ظهور داشت<br /> الگوی بندگی و وقار و ادب شدی<br /> <br /> هم چشمهای روشنت آئینه ی رجاست<br /> هم صاحب جلال و شکوه و غضب شدی<br /> <br /> باید که ذوالفقار حمایل کنی فقط<br /> وقتی که تو به شیر خدا منتسب شدی<br /> <br /> در هیبت و رشادت و جنگاوری و رزم<br /> تو اسوة زهیر و حبیب و وَهب شدی<br /> <br /> در دست تو تلاطم شمشیر دیدنی ست<br /> فرزند لافتایی و شیر عرب شدی<br /> <br /> فرمانده ی سپاهی و آب آور حسین<br /> ای نافذ البصیره ترین یاور حسین<br /> <br /> بی شک تو صبح روشن شبهای تیره ای<br /> خورشیدی و به ظلمت این شام چیره ای<br /> <br /> تسخیر کرده جذبه ی چشم تو ماه را<br /> بی&zwnj;خود که نیست تو قمر این عشیره ای<br /> <br /> عصمت دخیل تار عبای تو از ازل<br /> جز بندگی ندیده کسی از تو سیره ای<br /> <br /> قدر تو را کسی نشناسد در این مقام<br /> وقتی برای امر شفاعت ذخیره ای<br /> <br /> ما را بس است وقت عبور از پل صراط<br /> از تار و پود بیرق تو دستگیره ای<br /> <br /> چشم امید عالم و آدم به دست توست<br /> باب الحسین هستی و پرچم به دست توست<br /> <br /> فردوس ِدل همیشه اسیر خیال توست<br /> حتی نگاه آینه محو جمال توست<br /> <br /> تو ساقی کرامت و لطف و اجابتی<br /> این آب نیست زمزمه های زلال توست<br /> <br /> ایثار و پایمردی و اوج وفا و صبر<br /> تنها بیان مختصری از کمال توست<br /> <br /> در محضر امام، تو تسلیم محضی و<br /> والاترین خصائل تو امتثال توست<br /> <br /> فردا همه به منزلتت غبطه می خورند<br /> فردا تمام عرش خدا زیر بال توست<br /> <br /> باب الحوائجی و اجابت به دست تو<br /> تنها بخواه، عالم هستی مجال توست<br /> <br /> ای آفتاب علقمه: روحی لک الفدا<br /> ای آرزوی فاطمه: روحی لک الفدا</p> یوسف رحیمی Sun, 30 Apr 2017 09:55:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:32853 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/234139/داغ-تو-بود-بار-امانت-به-ما-رسید#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=234139 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=234139&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/234139/داغ-تو-بود-بار-امانت-به-ما-رسید <br /> تو آمدی و زن به جمال خدا رسید<br /> انسان دردمند به درک دعا رسید<br /> <br /> تو آمدی و مهر و وفا آفریده شد<br /> تو آمدی و نوبت عشق و حیا رسید<br /> <br /> هاجر هر آن چه هروله کرد از پی تو کرد<br /> آخر به حاجت تو به سعی صفا رسید<br /> <br /> احمد (ص)اگر به عرش فرا رفت با تو رفت<br /> مولا اگر رسید به حق با شما رسید<br /> <br /> داغ پدر ،سکوت علی (ع)، غربت حسن (ع)<br /> شعري شد و به حنجره ی کربلا رسید<br /> <br /> در تل زینبیه غروبت طلوع کرد<br /> با داغ تو قیامت زینب (س) فرا رسید<br /> <br /> با محتشم به ساحل عمان رسید اشک<br /> داغ تو بود بار امانت به ما رسید<br /> <br /> تسبیح توست رشته ی تعقیب واجبات<br /> قد قامت الصلاتي و حي علي الصلات<br /> <br /> بند دهم:<br /> <br /> شب گريه های غربت مادر تمام شد<br /> زینب (س) به گریه گفت که دیگر تمام شد<br /> <br /> امشب اذان گریه بگويد بگو، بلال<br /> سلمان به آه گفت ابوذر تمام شد<br /> <br /> طفلان تشنه هروله در اشک می کنند<br /> ایام تشنه کامی مادر تمام شد<br /> <br /> آن شب حسن (ع) شکست که آرام تر ! حسین (ع)<br /> چشم حسین (ع) گفت : برادر! تمام شد<br /> <br /> تا صبح با تو استن حنانه ضجه زد<br /> محراب خون گريست كه منبر تمام شد<br /> <br /> زاینده است چشمه ی زهرایی رسول<br /> باور مكن که سوره ی کوثرتمام شد<br /> <br /> باور مكن كه فاطمه (س) از دست رفته است<br /> باور مکن حماسه ي حیدر تمام شد؟<br /> <br /> زهرا (س) اگرنبود حدیث کسا نبود<br /> زینب (س) نبود و واقعه ي کربلا نبود علیرضا قزوه Thu, 23 Feb 2017 22:51:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:234139 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/140801/ماه-شعبان-رسيد-ماه-سه-ماه#Comments 3 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=140801 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=140801&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/140801/ماه-شعبان-رسيد-ماه-سه-ماه <p>ماه عشق است ماه عشّاق است<br /> ماه دل&zwnj;هاي مست و مشتاق است</p> <p>در ميخانه ی کرم شد باز<br /> الدخيل اين حریمِ رزاق است</p> <p>ريزه خوارش فقط نه اهل زمين<br /> جرعه نوشش تمام آفاق است</p> <p>بي&zwnj;حساب است فضل این ساقی<br /> شب جود و سخا و انفاق است</p> <p>بين دل&zwnj;هاي بيدلان امشب<br /> با سر زلف يار ميثاق است...</p> <p > &laquo;قبره في قلوب من والاه&raquo;<br /> حرمش قبله گاه عشّاق است</p> <p>ماه شعبان رسيد! ماه سه ماه<br /> کربلا می&zwnj;رويم! بسم الله</p> <p>السلام اي پناه مُلک و مکان<br /> در يد قدرتت عنان جهان</p> <p>رفته قنداقه ات به عرش خدا<br /> تشنه ی پاي بوسي&zwnj;ات همگان</p> <p>در طوافت قيامتي شده است<br /> مي&zwnj;رسد هر فرشته با هيجان</p> <p>پَر قنداقه ی تو مي&zwnj;بخشد<br /> پر و بالي به فطرس نگران...</p> <p>از سر انگشت پاک مصطفوي<br /> جرعه جرعه بنوش شيره ی جان</p> <p>خواند جدّت &laquo;حسينُ منّي&raquo; را<br /> &laquo;وَ أنا مِن حسين&raquo; را تو بخوان</p> <p>با تو جود و شجاعت نبوي&zwnj;ست<br /> اي شکوه حماسه&zwnj;هاي عيان</p> <p>در نمازت شبيه فاطمه اي<br /> بين ميدان علي ست جلوه کنان</p> <p>چشم&zwnj;هاي تو مرز خوف و رجاست<br /> قَهر و مِهر تو آتش است و امان</p> <p>رحمت محض! يا ابا الأيتام!<br /> پدري کن براي عالميان</p> <p>اي که آقایي تو بي&zwnj;حد است<br /> باز ما را به کربلا برسان</p> <p>شب جمعه شميم سيب حرم<br /> منتشر مي&zwnj;شود کران به کران</p> <p>روضه&zwnj;هايت بهشت اهل ولاست<br /> چشم ما چشمه&zwnj;هاي کوثر آن</p> <p>&laquo;وَ مِنَ الماءِ کُلَّ شَيءٍ حَيّ&raquo;<br /> اشک&zwnj;ها از غمت هميشه روان</p> <p>السلام اي شهيد روز دهم<br /> السلام اي امام تشنه لبان</p> <p>تا ابد در فراز پرچم توست<br /> خون سرخت هميشه در جَرَيان</p> <p>کربلاي تو از ازل بوده&zwnj;<br /> مبدأ حرکت زمين و زمان</p> <p>شب سوم رسيده&zwnj;اي، اي ماه<br /> السلام عليک ثارالله</p> <p>السلام اي نگين عرش برين<br /> سروِ بالا بلند اُم بنين...</p> <p>جذبه&zwnj;هاي نگاه هاشمي&zwnj;ات<br /> ماه را مي&zwnj;کشد به سوي زمين</p> <p>عبد صالح! مُواسِيِاً لله!<br /> پدر فضل! روح حق و يقين!</p> <p>به حضورت گشوده دست، فلک<br /> به قدوم تو سوده عرش، جبين</p> <p>وقت هوهوي ذوالفقار علي ست<br /> به روي مرکب حماسه نشين</p> <p>مي&zwnj;شود با اشاره ی تو دو نيم<br /> هر کسي آيد از يسار و يمين</p> <p>زينبت &laquo;إن يکاد&raquo; مي&zwnj;خواند<br /> آسمان محو هيبت تو! ببين</p> <p>کاشف الکرب اهل بيت نبي!<br /> بازوان توأند حصن حصين</p> <p>ماه من بازوي رشيد تو را<br /> که برافراشته است بيرق دين ـ</p> <p>زده بوسه علي به گريه چنان<br /> چيده از آن حسين بوسه چنين...</p> <p>سائلان تو بي&zwnj;شمارند و ...<br /> گوشه چشمي به ما! بس است همين</p> <p>شب جود و کرامت و بذل است<br /> شب چارم شب اباالفضل است</p> <p>السلام اي حقيقت جاري<br /> روح تقوا و زهد و بيداري</p> <p>سيد السّاجدينِ شهر رسول<br /> عبد مسکينِ حضرت باري</p> <p>روزهايت مجاهدت، ايثار<br /> نيمه شب&zwnj;هات بخشش و ياري</p> <p>در مناجاتت ای صحيفه ی نور<br /> آيه آيه زبور مي&zwnj;باري</p> <p>همه مجذوب ربنای تواند<br /> محوِ این سِیْر و این سبکباری</p> <p>گوش کن اين صداي داوود است<br /> که به شوق تو مي&zwnj;شود قاري</p> <p>پا برهنه به حجّ که مي&zwnj;آيي<br /> کعبه را هم به وجد مي&zwnj;آري...</p> <p>واژه&zwnj;های تو تیغِ برّانند<br /> ثانی حیدری و کراری...</p> <p>در مصاف تو سهم دشمن تو<br /> چیست غیر از مذلت و خواری</p> <p>وارث عزت و سخای حسین<br /> ای که بعد از عمو، علمداری</p> <p>به محبان خود نظر فرما<br /> بیشتر موقع گرفتاری</p> <p>رو سياهي من گذشت از حدّ<br /> تو برايم مگر کني کاري</p> <p>در نماز شبت دعايم کن<br /> تو عزيزي تو آبروداري</p> <p>دلم از بند هر غم آزاد است<br /> شافع من امام سجاد است</p> <p>&nbsp;</p> <p>_{...............}</p> <p>_{با تلخیص}</p> <p>&nbsp;</p> یوسف رحیمی Mon, 09 May 2016 14:56:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:140801 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/154634/زائر-آسان-به-حرم-آمد-و-مشکل-برگشت#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=154634 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=154634&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/154634/زائر-آسان-به-حرم-آمد-و-مشکل-برگشت <p > هر دلی طوف حرم کرد چه بیدل برگشت<br /> زائر آسان به حرم آمد و مشکل برگشت</p> <p>باز با دست تهی آمد و گردن کج کرد<br /> باز با دست پر از پیش تو سائل برگشت</p> <p>خانه واقعی زائرتان بود نجف<br /> جگرش سوخت زمانی که به منزل برگشت</p> <p>هر که دل بست به تو مجتهدی اعلم شد<br /> هر که مجنون تو شد عارف کامل برگشت</p> <p>ماه با دیدن رویت به محاق افتاد و<br /> کوه از گرد حریمت متنازل برگشت</p> <p>جوهر عشق تو درمان سیه رویی ماست<br /> &laquo;سید حمیری&raquo; از پیش تو &laquo;مقبل&raquo; برگشت</p> احمد حسین پور علوی Mon, 24 Aug 2015 14:30:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:154634 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/154632/شرط-توحید-حقیقی-ست-ارادت-به-علی#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=154632 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=154632&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/154632/شرط-توحید-حقیقی-ست-ارادت-به-علی <p > روز و شب بر لب خود آیه ی لبخندی داشت<br /> در فراوانی غم ها دل خرسندی داشت</p> <p>عرش از روز ازل خانه ی او بود ولی<br /> در شگفتیم که با خاک چه پیوندی داشت</p> <p>از در قلعه بپرسید خودش خواهد گفت<br /> فاتح قلعه چه بازوی تنومندی داشت</p> <p>شرط توحید حقیقی ست ارادت به علی<br /> هر که شد بنده ی مولا چه خداوندی داشت</p> <p>مادرم در شرف مرگ فقط گفت: علی<br /> پدرم موقع مردن به لبش پندی داشت...</p> <p>که به این طایفه در هر دو جهان راغب باش<br /> پسرم! طالب فرزند ابوطالب باش</p> احمد حسین پور علوی Mon, 24 Aug 2015 14:26:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:154632 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/154627/هر-چه-رفتم-به-نجف-شوق-من-افزون-تر-شد#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=154627 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=154627&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/154627/هر-چه-رفتم-به-نجف-شوق-من-افزون-تر-شد <p > بشنو از نی که در این باب حکایت باقی ست<br /> تا خدا هست و علی هست، ولایت باقی ست</p> <p>هر چه رفتم به نجف شوق من افزون تر شد<br /> تا دم مرگ هم این شور زیارت باقی ست</p> <p>جن و انسان و ملک زائر کویش هستند<br /> تا ابد در حرمش عرض ارادت باقی ست</p> <p>سال ها از تو فقط دم زده ام اما باز<br /> بر زبان لحظه ی توصیف تو لکنت باقی ست</p> <p>چارده قرن سرودند و سرودیم ولی<br /> شرح غم های تو تا روز قیامت باقی ست</p> <p>باز در خلوت خود شام غریبان دارم<br /> من به بخشندگی و لطف تو ایمان دارم</p> احمد حسین پور علوی Mon, 24 Aug 2015 13:59:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:154627 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/125229/ز-راه-می-رسد-آخر-بهار-سامرّا#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=125229 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=125229&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/125229/ز-راه-می-رسد-آخر-بهار-سامرّا <p>ز خاک پای تو اول سرشت قلبم را<br /> سپس غبار حریمت نوشت قلبم را</p> <p>به نور معرفت و رحمت و ولایت تو<br /> بنا نهاد چنین خشت خشت قلبم را</p> <p>مرا اسیر تماشای چشمهایت کرد<br /> سپس نهاد میان بهشت قلبم را</p> <p>&nbsp;بدون لطف تو از دست مي دهم آقا<br /> ميان بازي اين سرنوشت قلبم را</p> <p>هزار شکر که عمريست در هواي توام<br /> اسیر رحمت و فضل تو، مبتلای توام</p> <p>چقدر صبح نگاه تو دلبري کرده<br /> دل رميدة ما را کبوتري کرده</p> <p>&nbsp;من چو ذره کجا و زيارت خورشيد<br /> نگاه روشن تو ذره پروري کرده</p> <p>بهشت چشم رئوفت چه رونقي دارد<br /> که با بهشت خدا هم برابري کرده</p> <p>چقدر تازه مسلمان کنار خود داري<br /> مسيح چشم تو کار پيمبري کرده</p> <p>شکوه ناب ولايت تويي که دل ها را<br /> تجليات نگاه تو حيدري کرده</p> <p>&nbsp;همیشه معجزه های تو منجلی بوده<br /> همیشه ذکر کثیرت علی علی بوده</p> <p>خدا نهاده در اين چشم ها صلابت را<br /> شکوه و هيبت و آقايي و سيادت را</p> <p>مسيح آل محمّد! بزرگ نصراني<br /> چه خوب ديده کرامات چشمهايت را</p> <p>چه کودکانه به عزم مصاف مي آيند<br /> نگاه نافذ تو رام کرده خلقت را</p> <p>ز دشمنان خودت هم دريغ ننمودي<br /> زلال معرفت و زمزم هدايت را</p> <p>&nbsp;خدا به مرحمت گوشه چشم تو آقا!<br /> گشوده بر همة خلق باب رحمت را</p> <p>تمام سعي تو اين بود که بياموزي<br /> به شيعه سرّ بقا، معني ولايت را</p> <p>&nbsp;چقدر گفتي از آن آفتاب پنهان و<br /> حکایت ولی و انتظار و غيبت را</p> <p>&nbsp;خوشا کسی که دمی غائب از حضورش نیست<br /> حجاب خود نشده بی نصیبِ نورش نیست</p> <p>شده ست مرقد تو اعتبار سامرّا<br /> شکوه گنبد زردت وقار سامرّا</p> <p>اگر چه کعبه نيامد به دست بوسي تو<br /> تمام ارض و سما در مدار سامرّا</p> <p>براي آن که دل از دست داده، جايي هست؟<br /> در آستان تو، گوشه کنار سامرّا؟</p> <p>اگر چه لایق وصل تو نیستم اما<br /> ز دست رفته دلم در جوار سامرّا</p> <p>به عشق دیدن سرداب می تپد هردم<br /> دلِ شکسته، دلِ بی قرار سامرّا</p> <p>&nbsp;غروب جمعه نگاهم به راه موعودی است<br /> کنار جادة چشم انتظار سامرّا<br /> &nbsp;<br /> طلوع می کند آخر سلالة خورشید<br /> ز راه می رسد آخر بهار سامرّا<br /> &nbsp;<br /> کبوتر دل من را تو جمکرانی کن<br /> مرا به لطف خودت صاحب الزّمانی کن</p> یوسف رحیمی Thu, 29 Jan 2015 06:50:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:125229 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/99433/دزد-هم-آدم-است-در-مجموع#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=99433 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=99433&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/99433/دزد-هم-آدم-است-در-مجموع <div>ذکر خوبان به ذم نباید کرد</div> <div>والیان &nbsp;را دژم نباید کرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>هر کسی را که اختلاس نمود</div> <div>بی خودی متهم نباید کرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>اتفاقی که در خفا افتاد</div> <div>در مجامع عَلَم نباید کرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>دزد هم آدم است در مجموع</div> <div>در حق او ستم نباید کرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>پول امروز دست هرکس هست،</div> <div>صحبت از بیش و کم نباید کرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>مایه دار است اگر فلان مسئول</div> <div>از حسادت ورم نباید کرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>جز به نزد کسی که راست بوَد</div> <div>ای جوان پشت خم نباید کرد</div> <div>&nbsp;</div> <div>به خدا کار کردن آسان نیست</div> <div>فکر ما جز پی جوانان نیست</div> سید عبدالرضا موسوی Fri, 02 Jan 2015 03:45:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:99433 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/119783/رنجی-که-من-کشیده-ام-از-آشنایی-است#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=119783 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=119783&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/119783/رنجی-که-من-کشیده-ام-از-آشنایی-است <p><br /> دل بی شکیب از غم فصل جدایی است<br /> جان، بی قرار لحظه ی وصل خدایی است</p> <p>این شامِ هجر نیست، که باشد شب وصال<br /> این روزِ مرگ نیست، که روز رهایی است</p> <p>این زهر نیست، شربتِ شیرین آرزوست<br /> این کوزه نیست، چشمه ی حاجت روایی است</p> <p>هرگز ننالم از غمِ بیگانه، ای دریغ<br /> رنجی که من کشیده ام از آشنایی است</p> <p>شد روزگارِ من، سپری سال های سال<br /> با همسری، که شیوه ی او بی وفایی است</p> <p>من در وطن غریبم و تنها، کسی نگفت<br /> این شاهد شهید مدینه، کجایی است</p> <p>یارانِ من، ز باغ وفا گل نچیده اند!<br /> آیینِ مهرورزیِ آنان، ریایی است</p> <p>در تنگنای سینه ی من، این دل صبور<br /> آیینه ی مجسّمِ صبرِ خدایی است</p> <p>دارم هزار عقده به دل، باز طبعِ من<br /> مثل نسیم، عاشق مشکل گشایی است<br /> *<br /> فرمود با برادر خود: غنچه ی مرا<br /> با خود بِبَر، که بوی خوش آشنایی است</p> <p>&nbsp;</p> <p>تو باغبانِ گلشنِ عشق و شهادتی<br /> این ارغوانِ عاشقِ من، کربلایی است</p> <p>فردا که تیر، بوسه به تابوت من زند<br /> بال و پرِ بلندِ عروجِ نهایی است</p> <p>دانی که در بقیع چرا چلچراغ نیست؟<br /> خورشید، بی نیاز ز هر روشنایی است</p> <p>اشک ستاره، دسته گل تربت من است<br /> شعر &laquo;شفق&raquo; اشاره ای از غربت من است</p> <p>&nbsp;</p> محمدجواد غفور زاده Sat, 20 Dec 2014 05:37:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:119783 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94390/با-خودش-می-برد-این-قافله-را-سر-به-کجاها#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94390 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94390&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94390/با-خودش-می-برد-این-قافله-را-سر-به-کجاها <p>&nbsp;</p> <div>با خودش می برد این قافله را سر به کجاها</div> <div>و به دنبال خودش این همه لشکر به کجاها</div> <div>&nbsp;</div> <div>کوفه و شام و حلب یکسره تسخیر نگاهش</div> <div>دارد از نیزه اشارات مکرّر به کجاها</div> <div>&nbsp;</div> <div>سوره کهف گل انداخته این بار و زمین را</div> <div>می برد غمزه ی قرآنی دیگر به کجاها</div> <div>&nbsp;</div> <div>بر سر نیزه تجلّیِ سر کیست؟ خدایا!</div> <div>پر زد از بام افق نیز فراتر به کجاها</div> <div>&nbsp;</div> <div>بین خون گریه، پیام آور خورشید صدا زد؛</div> <div>&laquo; می روی با جرس شوق، برادر! به کجاها؟!&raquo;</div> <div>&nbsp;</div> <div>شب گرگ است و شقاوت، شب سیلی به شقایق</div> <div>تو گل انداخته ای در شب خنجر به کجاها</div> <div>&nbsp;</div> <div>چه زبون است یزید و چه حقیر ابن زیادش</div> <div>شهر را می کشد این خطبه ی محشر به کجاها</div> <div>&nbsp;</div> <div>جشن خصم تو پیاپی به عزا شد بدل آن جا</div> <div>تا که انداخت نگاه تو به کاخش گسل آن جا</div> محمدحسین انصاری نژاد Fri, 07 Nov 2014 02:36:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94390 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/99965/احساس-می-کنی-که-زمین-آسمان-شده-ست#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=99965 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=99965&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/99965/احساس-می-کنی-که-زمین-آسمان-شده-ست <div>آن باد داغ&zwnj; دیده دوباره وزان شده ست</div> <div>این خاک زخم&zwnj; خورده، پریشان از آن شده ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>آتش به عمر معرکه&zwnj; گیران ماتمت!</div> <div>انگار باز مرثیه &zwnj;ی آب، نان شده ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>نامت چه کرده - مولا!- با بغض واژه &zwnj;ها؟</div> <div>کاین&zwnj; گونه خون ز دیده &zwnj;ی شعرم روان شده ست...</div> <div>&nbsp;</div> <div>مبدأ: مدینه</div> <div>مقصد: کوفه</div> <div>مگر دلی</div> <div>نامه نوشته، با دل تو هم &zwnj;زبان شده ست؟</div> <div>&nbsp;</div> <div>از: کوفیان</div> <div>به: پور رسول خدا، حسین</div> <div>- مولا بیا!</div> <div>نه! کوفه مگر مهربان شده ست؟!</div> <div>&nbsp;</div> <div>مولا میا! به غربت آیینه&zwnj; ها قسم!</div> <div>آه از غمی که شادی آهنگران شده ست!</div> <div>&nbsp;</div> <div>حرکت... ادامه... کرب و بلا... چند آه بعد</div> <div>احساس می&zwnj; کنی که زمین، آسمان شده ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>ای نقطه! حرف! واژه! قلم! دل!... وضو بگیر!</div> <div>روز دهم...</div> <div>- امام شهیدان! اذان شده ست</div> <div>&nbsp;</div> <div>قد قامتت بلند که: اینک نماز ظهر!</div> <div>جمعی نگاه&zwnj; دار تو ای راز سر به مهر!</div> <div>&nbsp;</div> <div>آنک قیام خون خدا میر ماست این</div> <div>&nbsp;</div> <div>- الله اکبر!</div> <div>آری، تکبیر ماست این</div> <div>چشمان او تلاوت آیات مکی&zwnj;اند</div> <div>&nbsp;</div> <div>- الحمدُ...</div> <div>شکر! - کرب و بلا !- میر ماست این</div> <div>اکبر... رکوع... هان! به کمان&zwnj;دارها بگو</div> <div>&nbsp;</div> <div>ای داغ بر جبین شما! تیر ماست این</div> <div>بوی قیام می&zwnj;دهد این سجده، گوش کن...</div> <div>&nbsp;</div> <div>- سبحان ربّی...</div> <div>اشک نه! شمشیر ماست این</div> <div>برخیز اگرچه تشنه...</div> <div>&nbsp;</div> <div>- بحول ِ...</div> <div>خدای من!</div> <div>دریا شده فرات؟...</div> <div>نه! تصویر ماست این</div> <div>&nbsp;</div> <div>عباس را ببین چه قنوتی گرفته است...!</div> <div>شمشیرشان کجاست؟ علم&zwnj; گیر ماست این</div> <div>&nbsp;</div> <div>تیر سه&zwnj; شعبه نیست که از خیمه می&zwnj;رسد</div> <div>شور دعای کودک بی شیر ماست این</div> <div>&nbsp;</div> <div>ای نعل &zwnj;های نو! همه تن در تشهّدیم</div> <div>سر...</div> <div>- السلامُ...</div> <div>نیزه!...</div> <div>تقدیر ماست این</div> <div>&nbsp;</div> <div>بعد از نماز ظهر تو، &laquo;تعقیب&raquo;دیدنی است</div> <div>هنگام عصر، بوی خوش سیب دیدنی است</div> <div>&nbsp;</div> <div>...</div> <div>&nbsp;</div> <div>روشن &zwnj;ترین دمی که خدا آفرید بود</div> <div>روزی که شب دوباره شبیهش ندید بود</div> <div>&nbsp;</div> <div>لب تشنه بود قبله؛ عدو، دائم&zwnj; الوضو</div> <div>جز این از آن شقاوت کوفی بعید بود...</div> <div>&nbsp;</div> <div>بعد از نماز ظهر وَ پیش از امام عصر</div> <div>جانی که میهمان خدا شد &laquo;سعید&raquo;بود</div> <div>&nbsp;</div> <div>جسمی پر از نشانه&zwnj; ی ایمان و کفر داشت</div> <div>رویش اگرچه سرخ، در آن دم سپید بود</div> <div>&nbsp;</div> <div>بر دل - دلیر- آن&zwnj; که از این دست، پا گذاشت</div> <div>بر تن - فروتن- آن&zwnj; که چنین خط کشید بود</div> <div>&nbsp;</div> <div>&laquo;عَمرو بن قرظه&raquo; نیز در آشوب اشقیا</div> <div>با عشق ایستاد... که او هم سعید بود</div> <div>&nbsp;</div> <div>دلدار در تشهد و دل در شهادتین...</div> <div>این واپسین ترنّم چندین شهید بود</div> <div>&nbsp;</div> <div>راوی به کوری همه&zwnj; ی تیرها نوشت:</div> <div>چشم امام ، بدرقه &zwnj;شان کرد تا بهشت</div> مجتبی احمدی Mon, 27 Oct 2014 05:42:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:99965 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/98958/هستي-ام-را-به-راهت-فنا-کن#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=98958 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=98958&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/98958/هستي-ام-را-به-راهت-فنا-کن <p><br /> اي حديث قلم را بهانه!<br /> شعرِ ديباچه ي عاشقانه!</p> <p>باغ اگر روحِ سبزينه دارد<br /> از تبارِ تو دارد نشانه</p> <p>از بهارِ حضور تو آموخت<br /> گل، الفباي سرخ ترانه</p> <p>پشت نجواي سبزِ درختان<br /> مي زند شعرِ شادي، جوانه</p> <p>قصه ي سجده ي کهکشان را<br /> گوش جانت شنيده ست يا نه؟</p> <p>سر زد از آسمانِ ولايت<br /> آفتابِ بلند آشيانه</p> <p>با شکوهِ شب افروزِ خورشيد<br /> عشق، از قلبِ محراب جوشيد</p> <p>اي عطش! روح باران، مبارک!<br /> خنده ي گل به ياران، مبارک</p> <p>روي لب هاي خشک بيابان<br /> بوسه ي چشمه ساران، &nbsp;مبارک</p> <p>بر سکوتي که در دشت جاري ست<br /> نغمه ي جويباران، مبارک</p> <p>بر لبِ صخره هاي عطشناک<br /> ريزشِ آبشاران، مبارک</p> <p>بر تنِ سبزِ دشتِ نيايش<br /> نبض آيينه داران، مبارک</p> <p>عشق، آيين ديگر پذيرفت<br /> زندگي، رنگ باور پذيرفت</p> <p>کوچه را باز با گل ببنديد!<br /> باغ را بهرِ بلبل ببنديد!</p> <p>روي آبي ترين آسمان ها<br /> مثل رنگين کمان، پل ببنديد!</p> <p>باز بر شانه ي روشن روز<br /> گيسواني ز سنبل ببنديد!</p> <p>مثل خورشيد، باغِ نظر را<br /> در مسيرِ تکامل ببنديد!</p> <p>همچو زنجير، بر پاي دل ها<br /> رشته اي از توکل ببنديد!</p> <p>بر حريمِ نگاه خود از شوق<br /> چلچراغِ توسل ببنديد!</p> <p>عشق، در روحِ سجّاد جاري ست<br /> شب، ز فانوس کويش فراري ست</p> <p>تا تو بالا زدي آستين را<br /> بر گرفتي به کف، دست دين را</p> <p>از تو اي آسمانِ دعاپوش<br /> سجده فهميد علم اليقين را</p> <p>بي حضورِ تو دريا سراب است<br /> قطره آموخت از آب، اين را</p> <p>بي تو خورشيد در کوچه گم کرد<br /> آسماني ترين همنشين را</p> <p>ماه هم بي نگاه تو نگذاشت<br /> روي سجاده ي شب، جبين را</p> <p>سر کن اي خامه! در خانه ي نور<br /> جلوه ي سيّد السّاجدين را</p> <p>کز گلِ روي او در ظهور است<br /> آن چه در حجمِ خورشيد، نور است</p> <p>آسمان! چشم باراني ات کو؟<br /> قلبِ درياي توفاني ات کو؟</p> <p>بر درختان خشکيده ي يأس<br /> باغبانِ پريشاني ات کو؟</p> <p>ما اسيران جسميم اي عشق!<br /> دستِ جان بخش روحاني ات کو؟</p> <p>باز در بسترِ غم فتاديم<br /> اي خدا! دستِ درماني ات کو؟</p> <p>تا حريمت رهي نيست اي عشق!<br /> دشتِ تبدارِ پيشاني ات کو؟</p> <p>بي تو بنيان هستي بر آب است<br /> اي بناي شرف! باني ات کو؟</p> <p>گرچه از آيه ي آب خوانديم<br /> در ديارِ عطش تشنه مانديم!</p> <p>غصه اي را که در دل نهان داشت!<br /> از زمين شعله تا آسمان داشت!</p> <p>آسماني تر از سَيزِ خورشيد<br /> خانه در کوچه اي بي کران داشت!</p> <p>خسته در بسترِ غم، به سر برد<br /> تا که در وادي عشق، جان داشت!</p> <p>هُرمِ داغي که در سينه اش بود<br /> ريشه در عمقِ آه و فغان داشت!</p> <p>روي آيينه ي چشم هايش<br /> دشت در دشت، از غم، نشان داشت!</p> <p>زيرِ نجواي رودِ نگاهش<br /> آبشاري به دامن، روان داشت!</p> <p>بس که از آتش گريه افروخت<br /> &laquo;ماه&raquo; در برکه ي آسمان سوخت</p> <p>چيست دريا؟ سبوي مدينه<br /> جرعه نوشي ز جوي مدينه</p> <p>چون نگاهِ شفق از عطش سوخت<br /> باغ، در آرزوي مدينه</p> <p>هرچه برخاست، افتاد بر خاک<br /> ذرّه از شوق کوي مدينه</p> <p>نبضِ گرم قناري، شب و روز<br /> مي چکد از گلوي مدينه</p> <p>مي زند شانه با اشکِ مهتاب<br /> باد، هر شب به موي مدينه</p> <p>روح دريايي ام چون پرستو<br /> مي کشد پر به سوي مدينه</p> <p>کاش اي بهترين آيه ي عشق!<br /> با تو بوديم همسايه ي عشق</p> <p>باغِ آيينه ها کن دلم را!<br /> سبز کن دشتِ بي حاصلم را!</p> <p>چون گلوبندِ خورشيد در شب<br /> روشن از نور کن، محفلم را</p> <p>در مسير نيايش &nbsp;بيفکن<br /> روي سجّاده ي گُل، گِلم را</p> <p>گرچه تا مرزِ بن بست، جاري ست<br /> از نگاهم بخوان مشکلم را!</p> <p>با فروغ محبت در اين دشت<br /> آشنا کن دلِ غافلم را!</p> <p>تا بيايم ز انوار عشقت!<br /> در شبي تار، سر منزلم را:</p> <p>عشق را با دلم آشنا کن!<br /> هستي ام را به راهت فنا کن!</p> غلامرضا شکوهی Sat, 02 Aug 2014 13:49:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:98958 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/96133/آخرین-جنگ-جهانی-حق-آغاز-شود#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=96133 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=96133&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/96133/آخرین-جنگ-جهانی-حق-آغاز-شود <p>خبر آمیخته با بغض گلوگیره شده&zwnj;ست<br /> سیل دلشوره و آشوب سرازیر شده&zwnj;ست<br /> سر دین طعمه سرنیزه تکفیر شده&zwnj;ست<br /> هر که در مدح علی شعر جدید آورده&zwnj;ست<br /> گویی از معرکه&zwnj;ها نعش شهید آورده&zwnj;ست<br /> &nbsp;<br /> بنویسید تب ناخلفی&zwnj;ها ممنوع!<br /> هدف، آزاد شده، بی&zwnj;هدفی&zwnj;ها ممنوع!<br /> در دل عرش ورود سلفی&zwnj;ها ممنوع!<br /> عرش یک روضه فاش است که داغ و گیراست<br /> عرش... گفتیم که نام دگر سامرّاست<br /> &nbsp;<br /> تا &laquo;بهار عربی&raquo; روی علف باز کند<br /> جبهه در شام و عراق از سه طرف باز کند<br /> وای اگر دست کجی پا به &laquo;نجف&raquo; باز کند<br /> عاشق شیر خدا، وارث شمشیر خداست<br /> سینه &laquo;سنی و شیعه&raquo; سپر شیر خداست<br /> &nbsp;<br /> لخته خون جگر ماست به روی لب&zwnj;شان<br /> کوره دوزخیان، گوشه&zwnj;نشین تبشان<br /> لهجه عبری و لحن عربی مکتب&zwnj;شان<br /> &laquo;نیل&raquo; را تا به &laquo;فرات&raquo; - آن&zwnj;چه که بود آتش زد<br /> شک مکن ما همه را مکر یهود آتش زد<br /> &nbsp;<br /> بی&zwnj;جگرها جگر حمزه به دندان گیرند<br /> انتقام احد و بدر ز طفلان گیرند<br /> چه تقاصی ز لب قاری قرآن گیرند<br /> بیشتر زان که از این قوم بدی می&zwnj;جوشد<br /> از زمین غیرت حجر بن عدی می&zwnj;جوشد<br /> &nbsp;<br /> سنگ تکفیر به آیینه مذهب؟! هیهات!<br /> ذوالفقار علی و رحم به مرحب؟! هیهات!<br /> دست خولی طرف معجر زینب؟! هیهات!<br /> ما نمک&zwnj;خورده عشقیم به زینب سوگند<br /> پاسبانان دمشقیم به زینب سوگند<br /> &nbsp;<br /> داس تکفیر گل از ریشه بچیند؟! هرگز!<br /> کفر بر سینه توحید نشیند؟! هرگز!<br /> مرتضی همسر خود کشته ببیند؟! هرگز!<br /> پایتان گر طرف کرب&zwnj;وبلا باز شود<br /> آخرین جنگ جهانی حق آغاز شود</p> <p>&nbsp;</p> احمد بابایی Tue, 15 Jul 2014 06:07:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:96133 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94397/این-مجلس-شوریده-سران-است؛-ببینید#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94397 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94397&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94397/این-مجلس-شوریده-سران-است؛-ببینید <p>&nbsp;</p> <div>این نامه ی خونین جگران است؛ ببینید!</div> <div>از قافله ی جامه دران است؛ ببینید!</div> <div>&nbsp;</div> <div>ای یثربیان! ولوله ی صبح قیامت</div> <div>یا محشری از نوحه گران است؛ ببینید!</div> <div>&nbsp;</div> <div>از جاده، سفرنامه ی خون رنگ بخوانید</div> <div>این مجلس شوریده سران است؛ ببینید!</div> <div>&nbsp;</div> <div>گهواره ی خالی که تکان خورد به محمل</div> <div>جان پاره ای از عشق در آن است؛ ببینید!</div> <div>&nbsp;</div> <div>دنباله ی این قافله بر شام به نیزه</div> <div>هفتاد و دو چشم نگران است، ببینید!</div> <div>&nbsp;</div> <div>آواز بشیر است، هلا! اهل مدینه!</div> <div>در تعزیت همسفران است؛ ببینید</div> <div>&nbsp;</div> <div>این پیک امام است، بشیر است، بیایید!</div> <div>در معرکه هر چند که دیر است، بیایید!</div> محمدحسین انصاری نژاد Fri, 04 Jul 2014 08:51:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94397 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94389/در-سینه-ام-مدینه-ای-امشب-یتیم-شد#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94389 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94389&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94389/در-سینه-ام-مدینه-ای-امشب-یتیم-شد <p>&nbsp;</p> <div>هر سو شعاع گنبد ماه تمام توست</div> <div>در کوه و در درخت، شکوه قیام توست</div> <div>&nbsp;</div> <div>در هر بهار زخم فدک تازه می شود</div> <div>در هر گل محمدی آهنگ نام توست</div> <div>&nbsp;</div> <div>چشمی که در جزیره ی مجنون به خون نشست</div> <div>دیگر شهید گم شده ی صبح و شام توست</div> <div>&nbsp;</div> <div>وقت نماز شب که دل آهسته بشکند</div> <div>سوگند می خورم که به طوف مقام توست</div> <div>&nbsp;</div> <div>بین دعای ندبه ی چشمم ظهور کیست؟</div> <div>دستی به تیغ شعله ور انتقام توست</div> <div>&nbsp;</div> <div>ترکیب بند سوخت؛ دل من دو نیم شد</div> <div>در سینه ام مدینه ای امشب یتیم شد</div> محمدحسین انصاری نژاد Fri, 04 Jul 2014 08:15:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94389 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94388/زنبیلی-از-ستاره-و-خرما-به-خاک-ریختفاطمی#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=94388 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=94388&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/94388/زنبیلی-از-ستاره-و-خرما-به-خاک-ریختفاطمی <p>&nbsp;</p> <div>&nbsp;این جا چقدر شعله وزیده ست پشت در</div> <div>باغ این چنین کبود که دیده ست پشت در</div> <div>&nbsp;</div> <div>در کوچه های هاشمی آتش شروع شد</div> <div>یا هق هقی بریده بریده ست پشت در؟&zwj;!</div> <div>&nbsp;</div> <div>بر مصحفی کبود هیاهوی شعله هاست</div> <div>یا جبرئیل جامه دریده ست پشت در</div> <div>&nbsp;</div> <div>زنبیلی از ستاره و خرما به خاک ریخت</div> <div>از نخل مهربان که خمیده ست پشت در</div> <div>&nbsp;</div> <div>تاریک شد مدینه، اذان بلال کو؟</div> <div>تاریک شد که نعش سپیده ست پشت در</div> <div>&nbsp;</div> <div>با دست بسته، غیرت حیدر چه می کند؟</div> <div>در رقص شعله فاتح خیبر چه می کند؟</div> محمدحسین انصاری نژاد Fri, 04 Jul 2014 07:32:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:94388 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2081/تنها-گل-همیشه-بهار-جهان-تویی#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2081 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2081&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2081/تنها-گل-همیشه-بهار-جهان-تویی بند اول<br /> ای لهجه ات ز نغمه ی باران فصیح تر<br /> لبخندت از تبسم گل ها ملیح تر<br /> بر موی تو نسیم بهشتی دخیل بست<br /> یعنی ندیده از خم زلفت ضریح تر<br /> ای با خدای عرش ز موسی کلیم تر<br /> با ساکنان فرش ز عیسی مسیح تر<br /> با دیدن تو عشق نمکْگیر شد که دید<br /> روی تو را ز چهره ی یوسف ملیح تر<br /> <br /> تو حسن مطلع غزل سبز خلقتی<br /> حسن ختام قصه ی ناب نبوتی<br /> <br /> بند دوم<br /> هفت آسمان و رحمت رنگین کمانی ات<br /> ذرات خاک و مرحمت آسمانی ات<br /> احساس شاخه ها و نسیم نوازش ات<br /> شوق شکوفه ها، وزش مهربانی ات<br /> تنها گل همیشه بهار جهان تویی<br /> گل ها معطر از نفس جاودانی ات<br /> لطف تو بوده شامل حال درخت ها<br /> &laquo;حنانه&raquo; بهرمند شد از خطبه خوانی ات<br /> <br /> هر آفریده ای شده مدیون جود تو<br /> بُرده نصیبی از برکات وجود تو<br /> <br /> بند سوم<br /> بر چهره ی تو نقش تبسم همیشگی<br /> در چشم های تو غم مردم همیشگی<br /> دریایی و نمایش آرامشی ولی<br /> در پهنه ی دل تو تلاطم همیشگی<br /> در وسعتی که عطر سکوت تو می وزد<br /> بارانی از ترانه، ترنم همیشگی<br /> با حکمت ظریف تو ما بین عشق و عقل<br /> سازش همیشگی و تفاهم همیشگی<br /> <br /> خورشید جاودانه ی اشراق روی توست<br /> سرچشمه ی &laquo;مکارم الاخلاق&raquo; خوی توست<br /> <br /> بند چهارم<br /> تکرار نام تو شده آواز جبرئیل<br /> آگاهی از مقام تو اعجاز جبرئیل<br /> تا اوج عرش در شب معراج رفته ای<br /> بالاتر از نهایت پرواز جبرئیل<br /> مثل حریرِ روشنی از نور پهن شد<br /> در مقدم &laquo;براق&raquo; پر باز جبرئیل<br /> مداح آستان تو و دوستان توست<br /> باید شنید وصف شما را ز جبرئیل<br /> <br /> سرمست نام توست بزرگِ فرشتگان<br /> پیر غلام توست بزرگ فرشتگان<br /> <br /> بند پنجم<br /> در آسمان عرش تمام ستاره ها<br /> بر نور با شکوه تو دارند اشاره ها<br /> چشم تو آینه است نه آیینه چشم توست<br /> باید عوض شود روش استعاره ها<br /> شصت و سه سال عمر سراسر زلال تو<br /> داده است آبرو به تمام هزاره ها<br /> همواره با نسیم مسیحایی اذان<br /> نام تو جاری است بر اوج مناره ها<br /> <br /> گلواژه ای برای همیشه است نام تو<br /> &laquo;ثبت است بر جریده ی عالم دوام تو&raquo; سیدمحمد جواد شرافت Tue, 14 Jan 2014 11:03:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2081 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/55750/مرد-بود-و-درد-بود-و-راه-بود-و-چاه-بود#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=55750 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=55750&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/55750/مرد-بود-و-درد-بود-و-راه-بود-و-چاه-بود <p dir="RTL" style="text-align: center;">&nbsp;</p> <p style="text-align: center;"> داشت طرحی از شب و اندوه و باران می کشید </p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">شهر بی روحی میان طرح بی جان می کشید</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">در میان شهر یک کوچه دچار پیچ وتاب</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">در میان کوچه مردی را پریشان می کشید</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">رد خونی تازه را پهلوی رد پای مرد</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">عشق را در چشم او با رنگ هجران می کشید</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">اختیار قصه از دستان او خارج شد و</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">رفته رفته کار باران هم به طوفان می کشید</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">&nbsp;</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">زیر سقف کارگاهش ناگهان باران گرفت</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">بوم نقاشی شکست و نقش هایش جان گرفت</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">&nbsp;</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">اشک گرم مرد روی صورت سردش چکید</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">چشم وا کرد و خودش را در میان کوچه دید</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">دور می شد مرد قصه رد پایش روی خاک</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">طرحی از یک کوچه و یک مرد و باران می کشید</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">ناگهان پرده عوض شد...کوچه نخلستان شدو</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">لحظه ی آرامش ماقبل یک طوفان رسید</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">ماه سر بر سجده برد و آسمان بی روح شد</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">داشت خورشید این شب جانکاه را سر می برید</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">&nbsp;</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">دشت بود و نخل بود و بغض بود و آه بود</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">مرد بود و درد بود و راه بود و چاه بود</p> &nbsp; <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">خیره شد در چشم مرد قصه و فهمید که</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">می شود در چشم او آن روزها را دید که</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">دست اورا دست حق بالا گرفت و با غرور</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">از تمام مردم آن سرزمین پرسید که:</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">((کیست تا بیعت کند؟))یک عده با شوق آمدند</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">عده ای هم آمدند اما به این امید که...</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">.......................................................</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">.........................................................</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">مرد قصه سر تکان داد و قدم زد...بغض کرد</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">آسمان از غصه اش آنقدر خون بارید که</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">&nbsp;</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">خون بند اول آمد دشت را تسخیر کرد</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">آسمان شق القمر را تا سحر تفسیر کرد</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">&nbsp;</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">آستین مرگ را با شوق بالا می زند</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">با خودش...با چاه...حرف از رسم دنیا می زند</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">مثل اینکه سالها از حق خود جا مانده است</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">هر که می آید خودش را جای او جا می زند</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">سیل اشک مرد را تا دید جاری سوی چاه</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">راوی قصه دوباره دل به دریا می زند</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">فرصت خوبیست...می خواهد بپرسد:من...ولی</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">پرده می افتد...زمین قید زمان را می زند</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">&nbsp;</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">چشم وا کرد و خودش را پشت میزش دید و بعد</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">طرح</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">رد</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">پای</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">مرد</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">قصه</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">را</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">بوسید</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">و</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">...بعد </p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">........</p> <p style="direction: ltr; unicode-bidi: embed; text-align: center;" dir="LTR">&nbsp;</p> محمد جواد الهی پور Wed, 23 Oct 2013 06:02:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:55750 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/31888/عید-نگاه-چشم-به-رویت-گشودن-است#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=31888 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=31888&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/31888/عید-نگاه-چشم-به-رویت-گشودن-است <p>&nbsp;با حذف چند بند</p> <p>....</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">شب در سکوت کوچه بسی راه رفته بود</p> <p dir="RTL">امواج مد واقعه تا ماه رفته بود</p> <p dir="RTL">هر یوسفی که پیرهنی از کمال داشت</p> <p dir="RTL">با طعن گرگِ حادثه در چاه رفته بود</p> <p dir="RTL">حتی زمین که دیر زمانی خروش داشت</p> <p dir="RTL">در خلسه&zwnj;ی شکفتن یک آه رفته بود</p> <p dir="RTL">دختر طلای زنده به گوری به گوش داشت</p> <p dir="RTL">شیطان به بزم مردم گمراه رفته بود</p> <p dir="RTL">تنها به مکه بود که در جاده&zwnj;ی حرا</p> <p dir="RTL">مردی به شوق سیر الی الله رفته بود</p> <p dir="RTL">آن مرد هم تو بودی و تکبیر زن شدی</p> <p dir="RTL">ذریّه&zwnj;ی حقیقی آن بت شکن شدی</p> <p>...</p> <p>پلکت ميان معرکه شمشير مي کشد</p> <p dir="RTL">چشم تو طرح حمله&zwnj;ی یک شیر می&zwnj;کشد</p> <p dir="RTL">حتی علی که جوشن او پشت هم نداشت</p> <p dir="RTL">می&zwnj;گفت در پناه تو شمشیر می&zwnj;کشد</p> <p dir="RTL">خورشید رزم&zwnj;های تو در خیبر و اُحُد</p> <p dir="RTL">خطی به قصه&zwnj;های اساطیر می&zwnj;کشد</p> <p dir="RTL">دندان تو شکست ولی باز هم کسی</p> <p dir="RTL">از سینه&zwnj;ی تو نعره&zwnj;ی تکبیر می&zwnj;کشد</p> <p dir="RTL">کمتر به کار شستن این زخم&zwnj;ها نشین</p> <p dir="RTL">انگار قلب دختر تو تیر می&zwnj;کشد!</p> <p dir="RTL">تسبیح می&zwnj;شوی و دلت شوق و شور را</p> <p dir="RTL">چون دانه&zwnj;های نور به زنجیر می&zwnj;کشد</p> <p dir="RTL">تو مظهر تمام صفات خدا شدی</p> <p dir="RTL">شایان سجده و صلوات و دعا شدی</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">یک عمر شاهدی به دل باده نوش خود</p> <p dir="RTL">با اینکه خود پیاله&zwnj;ای و می&zwnj;فروش خود</p> <p dir="RTL">خلقت که سخت&zwnj;تر ز بنای مساجد است</p> <p dir="RTL">از چه دوباره سنگ گرفتی به دوش خود؟</p> <p dir="RTL">این قدردانی و &quot;فتبارک&quot; ز کار توست</p> <p dir="RTL">یعنی که مرحبا بگو آخر به هوش خود!</p> <p dir="RTL">گفتی کمی ز مرتبه&zwnj;ی رازقیّتت</p> <p dir="RTL">اما شدی دوباره خودت پرده پوش خود</p> <p dir="RTL">گفتند وحی، جلوه&zwnj;ی علم حضوری است</p> <p dir="RTL">آیا تو گوش می&zwnj;کنی آن&zwnj;جا به گوش خود؟</p> <p dir="RTL">این&zwnj;ها که گفته&zwnj;ایم به معنای کفر نیست</p> <p dir="RTL">ماییم و باز مرکب لفظ چموش خود</p> <p dir="RTL">ما را ببخش، جز تب حیرت نداشتیم</p> <p dir="RTL">ما واژه غیر وحدت و کثرت نداشتیم</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ارزانی کمال تو، قلب سلیم بود</p> <p dir="RTL">مستی هر پیامبر از این شمیم بود</p> <p dir="RTL">آنجا که شرح خلقت آدم نوشته شد</p> <p dir="RTL">وصف تو در کتاب به خلق عظیم بود</p> <p dir="RTL">مردی به نام احمد، ازین راه می&zwnj;رسد</p> <p dir="RTL">این حادثه، نوشته&zwnj;ی عهد قدیم بود</p> <p dir="RTL">کوری چشم ظلمت شب راهه، مثل نور</p> <p dir="RTL">تنها نگاه آینه&zwnj;ات مستقیم بود</p> <p dir="RTL">فرعون نفس ساحر ما را چه خوش گرفت</p> <p dir="RTL">محو عصای معجزه&zwnj;ی تو کلیم بود</p> <p dir="RTL">پر زد خدیجه همچو ابوطالب از حرم</p> <p dir="RTL">آن فصل، فصل هجرت دو یاکریم بود</p> <p dir="RTL">این زخم&zwnj;ها به سینه&zwnj;ی تو غالب آمده است</p> <p dir="RTL">دشوارتر ز شعب ابی&zwnj;طالب آمده است</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">خورشیدی است جلوه&zwnj;ی هفت آسمان تو</p> <p dir="RTL">توحیدی است سیره&zwnj;ی پیشینیان تو</p> <p dir="RTL">آن عرشیان که سجده به آدم نموده&zwnj;اند</p> <p dir="RTL">بوسیده&zwnj;اند با صلوات آستان تو</p> <p dir="RTL">با آنکه صبر نوح به نفرین گشود لب</p> <p dir="RTL">غیر از دعا نخواست بر امّت، زبان تو</p> <p dir="RTL">جدّت اگر چه لایق وصف خلیل شد</p> <p dir="RTL">شد واژه&zwnj;ی حبیب سزاوار جان تو</p> <p dir="RTL">بر اسب باد بود سلیمان، ولی نداشت</p> <p dir="RTL">تیری که داشت لیلة الاسرا کمان تو</p> <p dir="RTL">موسی اگر برای تکلّم به طور رفت</p> <p dir="RTL">شد آسمان هفتم حق میزبان تو</p> <p dir="RTL">با گردباد خاک اگر آسمان رود</p> <p dir="RTL">کی می&zwnj;رسد به پله&zwnj;ای از نردبان تو؟</p> <p dir="RTL">نورت چو آفتاب در آفاق جلوه کرد</p> <p dir="RTL">از سینه&zwnj;ات مکارم اخلاق جلوه کرد</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">کردیم در حریم تو دست دعا بلند</p> <p dir="RTL">ای آنکه هست مرتبه&zwnj;ات تا خدا بلند</p> <p dir="RTL">بر دامن شفاعت تو چنگ می&zwnj;زند</p> <p dir="RTL">دستی که کرده&zwnj;ایم به یا ربنّا بلند</p> <p dir="RTL">خورشیدی آن قدر که به جسمت نمانده است</p> <p dir="RTL">حتی نسیم سایه&zwnj;ی کوتاه یا بلند</p> <p dir="RTL">همراه دسته&zwnj;های گل یاس، می&zwnj;شود</p> <p dir="RTL">نام تو از صلابت گلدسته&zwnj;ها بلند</p> <p dir="RTL">کفر ازهراس موج تو نابود می&zwnj;شود</p> <p dir="RTL">هرچند چون حباب شود از هوا بلند</p> <p dir="RTL">این جمع را بگو که به تحقیر کم کنند</p> <p dir="RTL">از پشت حجره&zwnj;های جهالت صدا بلند</p> <p dir="RTL">حتی خیال دوری اگر بال گسترد</p> <p dir="RTL">حنانه&zwnj;ایم و ناله&zwnj;ی ما در قفا بلند</p> <p dir="RTL">ما را به حال خویش مبادا رها کنی!</p> <p dir="RTL">این کار را &ndash;همیشه&zwnj;ی رحمت- کجا کنی؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">حیرت نگاه جلوه&zwnj;ی سبحانی خودی</p> <p dir="RTL">شب تا به صبح گرم چراغانی خودی</p> <p dir="RTL">بیهوده قصد آتش نمرود می&zwnj;کنند</p> <p dir="RTL">وقتی خلیل سیر گلستانی خودی</p> <p dir="RTL">پیداست در تداوم یعقوب اشک تو</p> <p dir="RTL">چشم انتظار یوسف کنعانی خودی</p> <p dir="RTL">آن&zwnj;جا که طور سینه، تجلی طلب کند</p> <p dir="RTL">خود شعله&zwnj;دار موسی عمرانی خودی</p> <p dir="RTL">با آن&zwnj;که چشم شاهد نقاش خلقتی</p> <p dir="RTL">مبهوت صنعت قلم مانی خودی</p> <p dir="RTL">آن&zwnj;جا که نوح خشم تو لنگر زند در آب</p> <p dir="RTL">کشتی به چار موجه&zwnj;ی طوفانی خودی</p> <p dir="RTL">بیهوده نیست خواب به چشمت نمی&zwnj;رسد</p> <p dir="RTL">مجذوب صبح صادق پیشانی خودی!</p> <p dir="RTL">نور خدا ز قلب تو تکثیر می&zwnj;شود</p> <p dir="RTL">آیینه&zwnj;ای و محو دو چندانی خودی</p> <p dir="RTL">آری زمین مجال سخن&zwnj;های تو نبود</p> <p dir="RTL">خود مستمع برای سخنرانی خودی</p> <p dir="RTL">حال مرا برای تو بهتر سروده است</p> <p dir="RTL">بیدل که داشت مشرب عرفانی خودی:</p> <p dir="RTL">&laquo;فردوس دل، اسیر خیال تو بودن است</p> <p dir="RTL">عید نگاه، چشم به رویت گشودن است&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تحسین آیه&zwnj;های خدا را خطاب&zwnj;ها</p> <p dir="RTL">مست شراب لم یلد تو خراب&zwnj;ها</p> <p dir="RTL">منت نهاده&zwnj; است خدا بعثت تو را</p> <p dir="RTL">یعنی برای عکس تو تنگ است قاب&zwnj;ها</p> <p dir="RTL">از بس شکفته باغ دعا زیر پلک تو</p> <p dir="RTL">دارند اشک&zwnj;های تو عطر گلاب&zwnj;ها</p> <p dir="RTL">پیشی مگیر این همه در گفتن سلام</p> <p dir="RTL">شرمنده می&zwnj;شوند ز رویت جواب&zwnj;ها</p> <p dir="RTL">از غصه&zwnj;ها محاسن پاکت سپید شد؟</p> <p dir="RTL">یا پیر می&zwnj;شوند برایت خضاب&zwnj;ها؟</p> <p dir="RTL">بس نیست این&zwnj;که پات ورم کرده از نماز؟</p> <p dir="RTL">مگذار حسرت این همه بر چشم خواب&zwnj;ها!</p> <p dir="RTL">ما را به روز واقعه تشنه رها مکن</p> <p dir="RTL">تا هست مهر دختر پاک تو آب&zwnj;ها</p> <p dir="RTL">امواج شوق، ساحل امن تو دیده&zwnj;اند</p> <p dir="RTL">&laquo;آرامش است عاقبت اضطراب&zwnj;ها&raquo;</p> <p dir="RTL">فاسق شگفت نیست به عاشق بدل کنی</p> <p dir="RTL">وقتی که بالّتی هی اَحْسَنْ جَدَل کنی!</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">با آن&zwnj;که خلقت است طفیل امیری&zwnj;ات</p> <p dir="RTL">دم می&zwnj;زنی به پیش خدا از فقیری&zwnj;ات</p> <p dir="RTL">حتّی به کودکی ز خدا جلوه داشتی</p> <p dir="RTL">خورشید، خانه داشت به دندان شیری&zwnj;ات</p> <p dir="RTL">با آن&zwnj;که تاج و تخت سلیمان هم از خداست</p> <p dir="RTL">معراج می&zwnj;رویم ز فرش حصیری&zwnj;ات</p> <p dir="RTL">کمتر به شرح سوره&zwnj;ی هود آستین گشا</p> <p dir="RTL">می&zwnj;ترسم آیه&zwnj;ها ببرد سمت پیری&zwnj;ات</p> <p dir="RTL">آفاق را چو آیه&zwnj;ی انفاق زنده کرد</p> <p dir="RTL">از پابرهنگان خدا دستگیری&zwnj;ات</p> <p dir="RTL">با آن&zwnj;که ناز می&zwnj;دمد از سر بلندی&zwnj;ات</p> <p dir="RTL">شوق نماز می&zwnj;چکد از سر به زیری&zwnj;ات</p> <p dir="RTL">کوری چشم سامری از جنس نور هست</p> <p dir="RTL">هارون&zwnj;ترین وصّی خدا در وزیری&zwnj;ات</p> <p dir="RTL">وقتی سخن ز لطف بهار ولی شکفت</p> <p dir="RTL">بر غنچه&zwnj;ی لبان تو نام علی شکفت</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دنیا شنید نام علی را بهار شد</p> <p dir="RTL">چابک&zwnj;ترین غزال فضیلت شکار شد</p> <p dir="RTL">با آن&zwnj;که آفتاب تو سایه نداشته است</p> <p dir="RTL">خورشید آن امام تو را سایه&zwnj;وار شد</p> <p dir="RTL">از چشمه&zwnj;ی حماسه&zwnj;ی تو آب خورده بود</p> <p dir="RTL">برقی که میهمان تب ذوالفقار شد</p> <p dir="RTL">آری برای مرحب و عمروبن عبدود</p> <p dir="RTL">حتی شکست خوردن از او افتخار شد</p> <p dir="RTL">هر چند برکه بود در آغاز خود غدیر</p> <p dir="RTL">جوشید و رودخانه&zwnj; شد و آبشار شد</p> <p dir="RTL">آن صبح بر محاسن او خون نشسته بود؟</p> <p dir="RTL">یا باغ یاس چهره&zwnj;ی او لاله&zwnj;زاز شد؟</p> <p dir="RTL">شمشیر را به فرق عدالت نشانده&zwnj;اند</p> <p dir="RTL">چیزی مگر ز مزد رسالت نخوانده&zwnj;اند؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">آن&zwnj;جا که جلوه&zwnj;های شب قدر پر گشود</p> <p dir="RTL">اوصاف کوثر تو در آفاق رخ نمود</p> <p dir="RTL">در شرق آسمانی پهلوی دخترت</p> <p dir="RTL">خورشید بوسه&zwnj;های تو گرم طلوع بود</p> <p dir="RTL">وقتی که عطر فاطمه آهنگ باغ داشت</p> <p dir="RTL">شوق قناری لب تو داشت این سرود:</p> <p dir="RTL">بر روشنای خانه&zwnj;ی هارون من سلام</p> <p dir="RTL">بر دامن طلوع حسین و حسن درود</p> <p dir="RTL">حتما پس از تو دختر تو داشت احترام!</p> <p dir="RTL">حتما مدینه فاطمه را بعد تو ستود</p> <p dir="RTL">یک مژده&zwnj;ی تو فاطمه را شاد کرده بود:</p> <p dir="RTL">تو زود می&zwnj;رسی به من ای بی&zwnj;قرار، زود</p> <p dir="RTL">این چند روزِ دختر تو چند سال بود</p> <p dir="RTL">دلتنگ نام تو ز اذان بلال بود</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">باغ تو با دو یاسمن آغاز می&zwnj;شود</p> <p dir="RTL">با غنچه&zwnj;های نسترن آغاز می&zwnj;شود</p> <p dir="RTL">آری، بقای دین تو با همت حسین</p> <p dir="RTL">در شور نهضت حسن آغاز می&zwnj;شود</p> <p dir="RTL">آیات از عقیق لبش شهره می&zwnj;شود</p> <p dir="RTL">راه حجاز از یمن آغاز می&zwnj;شود!</p> <p dir="RTL">در صبح صلح او که پر از عطر کربلاست</p> <p dir="RTL">هفتاد و دو گل از چمن آغاز می&zwnj;شود</p> <p dir="RTL">صلحش اگر چه ختم نمی&zwnj;شد به ساختن</p> <p dir="RTL">از هرم طعنه سوختن آغاز می&zwnj;شود</p> <p dir="RTL">این غصه بعد مرگ به پایان نمی&zwnj;رسد</p> <p dir="RTL">این داغ، تازه از کفن آغاز می&zwnj;شود</p> <p dir="RTL">آن&zwnj;قدر تیر بوسه به تابوت می&zwnj;زند</p> <p dir="RTL">تا خون ز صفحه&zwnj;ی بدن آغاز می&zwnj;شود</p> <p dir="RTL">آری تنی که از اثر زهر شد کبود</p> <p dir="RTL">ای کاش در کنار مزار تو دفن بود</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ما مانده&zwnj;ایم و معنی مکتوم این کتاب</p> <p dir="RTL">ما مانده&zwnj;ایم و مستی معصوم این شراب</p> <p dir="RTL">تا هفت پرده راز حسینت عیان شود</p> <p dir="RTL">گفتیم هفت مرتبه تکبیر با شتاب</p> <p dir="RTL">پایین ز منبر آمدی، آغوش واکنان</p> <p dir="RTL">یعنی دلت نداشت به هنگام گریه، تاب</p> <p dir="RTL">این نور از تو بود که بر شانه&zwnj;ات نشست</p> <p dir="RTL">جز آفتاب جای ندارد بر آفتاب!</p> <p dir="RTL">حتما ز فرط بوسه&zwnj;ی بی&zwnj;وقفه&zwnj;ی تو بود</p> <p dir="RTL">که بر لب حسین نمانده است هیچ آب!</p> <p dir="RTL">حتی به وقت مرگ اجازه نداده&zwnj;ای</p> <p dir="RTL">از سینه&zwnj;ات جدا شود آن عطر و بوی ناب</p> <p dir="RTL">حالا نگاه کن که ز صحرای کربلا</p> <p dir="RTL">این&zwnj;گونه، دختر تو، تو را می&zwnj;کند خطاب:</p> <p dir="RTL">&laquo;این کشته&zwnj;ی فتاده به هامون حسین توست</p> <p dir="RTL">وین صید دست و پا زده در خون حسین توست&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نامت هزار مرتبه از قلب و جان گذشت</p> <p dir="RTL">آری مگر ز یاد خدا می&zwnj;توان گذشت؟</p> <p dir="RTL">هر تازه لقمه&zwnj;ای که به دست فقیر رفت</p> <p dir="RTL">از سفره&zwnj;ی کرامت این خاندان گذشت</p> <p dir="RTL">حتی مناره&zwnj;ها همه در وجد آمدند</p> <p dir="RTL">وقتی که نامت از سر باغ اذان گذشت</p> <p dir="RTL">دیگر چگونه بین زمین تاب آوری؟</p> <p dir="RTL">وقتی بُراقت از سر هفت آسمان گذشت</p> <p dir="RTL">در اشتیاق روی تو از جان گذشته&zwnj;ایم</p> <p dir="RTL">&laquo;دنیا غم تو نیست که نتوان از آن گذشت&raquo;</p> <p dir="RTL">دیدیم بستر تو و گفتیم که چه زود</p> <p dir="RTL">باید ز پیش آن پدر مهربان گذشت</p> <p dir="RTL">گیرم که باغ زنده بماند در این خزان</p> <p dir="RTL">با ما بگو چگونه می&zwnj;شود از باغبان گذشت؟</p> <p dir="RTL">چون حمزه تا همیشه کنار اُحُد بمان</p> <p dir="RTL">آه ای پدر کنار یتیمان خود بمان</p> جواد محمدزمانی Thu, 06 Jun 2013 14:14:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:31888 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/4311/شکر-خدا-عبادت-من-روضه-های-توست#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=4311 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=4311&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/4311/شکر-خدا-عبادت-من-روضه-های-توست شکر خدا که بوی محرم گرفته ام<br /> در کوچه های سینه زنی دم گرفته ام<br /> <br /> شکر خدا عبادت من روضه های توست<br /> در دل دوباره هیئت ماتم گرفته ام<br /> <br /> گاهی کنار روضه ات از دست می روم<br /> با چشمهای پر شفق و غم گرفته ام<br /> <br /> این آبروی نوکری هیئت تو را<br /> از دستمال مشکی اشکم گرفته ام<br /> <br /> دیگر هراس روز قیامت نمی برم<br /> وقتی دخیلی از پر پرچم گرفته ام<br /> <br /> با تربت تو کام دلم را گشوده اند<br /> عمری اگر که بوی محرم گرفته ام<br /> <br /> گفتم میان روضه از اعجاز چشمهات<br /> دیدم رسیده ام به حوالی کربلات یوسف رحیمی Tue, 13 Nov 2012 08:24:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:4311 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2369/آنقدر-بزرگی-که-همه-فاصله-ها-را#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2369 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2369&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2369/آنقدر-بزرگی-که-همه-فاصله-ها-را برگشته غباری نگران، از سفرِ آه<br /> یا حضرت آیینه! منم، من، پسرِ آه<br /> پر می کشد این کفتر بی بال و پرِ آه<br /> وقتی بکشد آینه دستی به سر آه<br /> <br /> من آهم و آن روز تو آهو شده بودی<br /> هنگام سفر بود، پرستو شده بودی<br /> <br /> &laquo;آن یار کزو خانه ی ما جای پَری بود<br /> سر تا قدمش چون پری از عیب بری بود&raquo;<br /> انگار در اعماق نگاهش خبری بود<br /> در شهر خودش بود و دلش در سفری بود<br /> <br /> می رفت دلت کوی به کو، خانه به خانه<br /> &laquo;جمعی به تو مشغول و تو غایب ز میانه&raquo;<br /> <br /> انگار کسی رو به خراسان به نماز است<br /> با چادر سبزی که پر از عطر حجاز است<br /> &laquo;اَلمِنَّتُ لله که درِ میکده باز است&raquo;<br /> مستی -به خدا- پیش دو چشم تو مجاز است<br /> <br /> من مست ترین حوض تواَم حضرت مهتاب!<br /> از این همه اشک است اگر شور شد این آب<br /> <br /> در سفره ی مهمان تو جز نور خدا نیست<br /> هر لقمه مگر با نمک نام رضا نیست<br /> از شوق تو در صحن و خیابان تو جا نیست<br /> کس نیست که در دامن مهر تو رها نیست<br /> <br /> حق دارد اگر یوسف ما هم به تو نازد<br /> یک مسجد و میخانه کنار تو بسازد<br /> <br /> آنقدر عزیزی که دل قافله ها را...<br /> آنقدر بزرگی که همه فاصله ها را...<br /> آنقدر کریمی که تمام گله ها را...<br /> از قافیه بگذر بگشا این گره ها را<br /> <br /> نزدیک ترین سنگ صبور دل مایی<br /> هم دامن زهرایی و هم دست رضایی قاسم صرافان Sun, 24 Jun 2012 12:20:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2369 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2332/دیوانه-ی-آقای-جوانان-بهشتم#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2332 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2332&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2332/دیوانه-ی-آقای-جوانان-بهشتم در ساحل زیبای دو دریاست ظهورت<br /> ای هر دو جهان مست تو و ساغر نورت<br /> افطارِ علی بوسه ای از جام دو چشمت<br /> کوثر سر ذوق آمده از مستی و شورت<br /> با پای پیاده نرو ای قبله! تو بنشین<br /> تا کعبه سراسیمه بیاید به حضورت<br /> در کوچه، دلِ مرده ی من منتظر توست<br /> تا زنده شود رقص کنان، وقت عبورت<br /> از دست تو نان داشت عجب عطر عجیبی<br /> این شعله ی عشق است مگر زیر تنورت<br /> هر روز سبو می شکنم مست، ولی باز<br /> هر شب کرمی می رسد از دست صبورت<br /> <br /> چون لوح و قلم مستم و صد بار نوشتم:<br /> دیوانه ی آقای جوانان بهشتم<br /> <br /> دیدند جوان گشته و باز آمده حیدر<br /> از میمنه تا میسره مبهوت تو لشکر<br /> طوفانی و چون برگ در اطراف مسیرت<br /> از اهل جمل ریخته بر روی زمین سر<br /> یک سوی تو ماه آمده یک سوی تو خورشید<br /> به به! به شکوهت وسط این دو برادر<br /> از آخر صف سر زده تیغ تو به اول<br /> از اول صف کشته نگاه تو به آخر<br /> بی عشق علی؛ این چه مسلمانی نحسی است<br /> بگذار به خشم تو بسوزند، چه بهتر!<br /> راضی است علی پس همه اعمال دو عالم<br /> با ضربت یوم الجملت گشته برابر<br /> <br /> این نیزه هم از برکت دست تو کریم است<br /> در سفره ی آن هر دل بی عشق سهیم است<br /> <br /> این گونه اگر مست ترین مست جهانم<br /> شور حسن ابن علی افتاده به جانم<br /> جا نیست بنوشم، به سرم باده بریزید<br /> تا غرق شراب آیه ی تطهیر بخوانم<br /> در مأذنه ی میکده افزوده خداوند<br /> یک &laquo;اشهد انّ الحسن&raquo;ی هم به اذانم<br /> افتادم از آن رویِ پر از نور به سجده<br /> بند آمد از آن زلفِ پر از تاب زبانم<br /> خوب است پدر! با تو یتیمی، اگر امشب<br /> با دست کریمت بدهی لقمه ی نانم<br /> آنقدر لطیفی تو که از زهر زلیخا<br /> ای یوسفِ دل رحم! برایت نگرانم<br /> <br /> ای ساقی افلاک که خاکی است مزارش<br /> ای صاحب صحنی که شراب است غبارش<br /> <br /> ای لولو ظاهر شده از قلب دو دریا<br /> شاهین نشسته به سر شانه ی طاها<br /> ای شیر که جنگاوری ات رفته به حیدر<br /> ای ماه که نازک دلی ات رفته به زهرا<br /> ای نیمه ی گمگشته ی ماه رمضان ها<br /> در روشنی ماه تمامت شده پیدا<br /> از روز ازل نور تو در عرش خدا بود<br /> تا سیر بیایند ملائک به تماشا<br /> آیینه ی ذاتی تو و معبود صفاتی<br /> گشتند به دور قد و بالای تو اسما<br /> ای سبزترین ساقی میخانه که سبز است<br /> از لطف غبار حرمت گنبد خضرا<br /> <br /> سلطان کرم نیست مگر نام تو، آخر<br /> در کوچه فقیری است کجا پس بزند در؟ قاسم صرافان Sun, 24 Jun 2012 04:44:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2332 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2303/و-خدا-خواست-برای-همه-مادر-بشود#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2303 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2303&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2303/و-خدا-خواست-برای-همه-مادر-بشود و خدا خواست که از هر بشری سر بشود<br /> در دلش چشمه بجوشاند و کوثر بشود<br /> سدره ی عشق از این نهر تناور بشود<br /> عالم از بوی خوش یاس معطر بشود<br /> روی او آینه ی صورت حیدر بشود<br /> عشق آیینه در آیینه مکرر بشود<br /> دست خالی خدیجه پُرِ گوهر بشود<br /> مصطفی بار دگر صاحب مادر بشود<br /> <br /> عرش را با قدم فاطمه آراست خدا<br /> گفت او مادر ما باشد و می خواست خدا؛<br /> <br /> از لبش آیه ی تطهیر مطهر بشود<br /> هر که از باده ی او تر نشد ابتر بشود<br /> وای اگر ساقی ما صاحب ساغر بشود<br /> چشم بر هم زدنی میکده محشر بشود<br /> تا به خُم لب بزند مِی دو برابر بشود<br /> جام تقدیر شب قدر مقدر بشود<br /> شاعر میکده کم مانده پیمبر بشود<br /> اگر از باده ی او قافیه هم تر بشود<br /> <br /> عرش را با قدم فاطمه آراست خدا<br /> گفت او مادر ما باشد و می خواست خدا<br /> <br /> نور سوم برسد مکه منور بشود<br /> چشم هایش حجرالاسود دیگر بشود<br /> معبد آسیه و مریم و هاجر بشود<br /> بعد از این کارِ عرب سجده به دختر بشود<br /> و خدا خواست برای همه مادر بشود<br /> تا اگر رهگذری خسته و مضطر بشود<br /> یا یتیمی برسد زائر این در بشود<br /> نخی از چادر او رشته ی آخر بشود<br /> <br /> تو دعا کن، پسرت فاطمه، دیگر برسد<br /> &laquo;فرج&raquo; و &laquo;عهد&raquo; بخوان تا سحری سر برسد قاسم صرافان Wed, 20 Jun 2012 12:27:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2303 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2271/با-تو-عبدالمطلب-عبدالمحمد-می-شود#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2271 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2271&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2271/با-تو-عبدالمطلب-عبدالمحمد-می-شود چشم تا وا می کنی چشم و چراغش می شوی<br /> مثل گل می خندی و شب بوی باغش می شوی<br /> شکل &laquo;عبدالله&raquo;ی و تسکین داغش می شوی<br /> می رسی از راه و پایان فراقش می شوی<br /> <br /> غصه اش را محو در چشم سیاهت می کند<br /> خوش به حال &laquo;آمنه&raquo; وقتی نگاهت می کند<br /> <br /> با حلیمه می روی تا کوه تعظیمت کند<br /> وسعتش را با سلامی، دشت تسلیمت کند<br /> هر چه گل دارد زمین یکباره تقدیمت کند<br /> ضرب در نورت کند بر عشق تقسیمت کند<br /> <br /> خانه را با عطر زلفت تا معطر می کنی<br /> دایه ها را هم ز مادر مهربان تر می کنی<br /> <br /> دید نورت را که در مهتاب بی حد می شود<br /> آسمان خانه اش پر رفت و آمد می شود<br /> مست از آیین ابراهیم هم رد می شود<br /> با تو &laquo;عبدالمطلب&raquo; عبدالمحمد می شود<br /> <br /> گشت ساغر تا به دستان بنی هاشم رسید<br /> وقت تقسیم محبت شد، &laquo;ابوالقاسم&raquo; رسید<br /> <br /> یا محمد! عطر نامت مشرق و مغرب گرفت<br /> وقت نقاشی قلم را عشق از راهب گرفت<br /> ناز لبخندت قرار از سینه ی یثرب گرفت<br /> خواب را خال تو از چشم ابوطالب گرفت<br /> <br /> بی قرارت شد خدیجه قلب او بی طاقت است<br /> تاجر خودش ذوق ما فهمید: عشقت ثروت است<br /> <br /> نیم سیب از آن او و نیمِ دیگر مال تو<br /> از گستان خدا یاس معطر مال تو<br /> داغ حسرت سهم ابتر، ناز کوثر مال تو<br /> ای یتیم مکه! از امروز مادر مال تو<br /> <br /> بوسه تا بر گونه ات ام ابیها می زند<br /> روح تو در چشم هایش دل به دریا می زند<br /> <br /> دل به دریا می زنی ای نوح کشتیبان ما<br /> تا هوای این دو دریا می بری طوفان ما<br /> ای در آغوشت گرفته لولو و مرجان ما<br /> ای نهاده روی دوشت روح ما ریحان ما<br /> <br /> روی این دوشت حسین و روی آن دوشت حسن<br /> &laquo;قاب قوسین&raquo;ی چنین می خواست &laquo;او ادنی&raquo; شدن<br /> <br /> خوشتر از داوود می خوانی، زبور آورده ای؟<br /> یا کتاب عشق را از کوه نور آورده ای؟<br /> جای آتش، باده از وادی طور آورده ای<br /> کعبه و بطحا و بتها را به شور آورده ای<br /> <br /> گوشه چشمی تا منات و لات و عزا بشکنند<br /> اخم کن تا برج های کاخ کسرا بشکنند<br /> <br /> ای فدای قد و بالای تو اسماعیل ها<br /> بال تو بالاتر از پرهای جبرائیل ها<br /> &laquo;ما عرفناک&raquo;اَت زده آتش در این تمثیل ها<br /> بُرده ای یاسین! دل از تورات ها، انجیل ها<br /> <br /> بی عصا مانده است، طاها! دست موسی را بگیر<br /> از کلیسای صلیبی حق عیسی را بگیر<br /> <br /> باز عطر تازه ات تا این حوالی می رسد<br /> منجی دل های پر، دستان خالی می رسد<br /> گفته بودی &laquo;میم&raquo; و &laquo;حاء&raquo; و &laquo;میم&raquo; و &laquo;دال&raquo;ی می رسد<br /> نیستی اینجا ببینی با چه حالی می رسد<br /> <br /> خال تو، سیمای حیدر، نور زهرا دارد او<br /> جای تو خالی! حسین است و تماشا دارد او قاسم صرافان Wed, 20 Jun 2012 05:00:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2271 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2082/حسی-کبوترانه-گرفته-است-جان-من#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2082 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2082&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2082/حسی-کبوترانه-گرفته-است-جان-من بند اول<br /> با زمزمی به وسعت چشم تر آمدم<br /> تا محضر زلال ترین کوثر آمدم<br /> قسمت نشد که بال و پری دست و پا کنم<br /> اما به شوق دیدن تو با سر آمدم<br /> گفتند زائر حرمت زائر خداست<br /> مُحرم تر از همیشه بر این باور آمدم<br /> اینک مدینه النبی ام مشهدالرضاست<br /> با نام تو به محضر پیغمبر آمدم<br /> از حس و حال روشن معراج پر شدم<br /> وقتی به خاکبوسی &laquo;بالاسر&raquo; آمدم<br /> <br /> حسی کبوترانه گرفته است جان من<br /> &laquo;پایین پای&raquo; تو شده هفت آسمان من<br /> <br /> بند دوم<br /> در این حریم قدسی سر تا سر آینه<br /> روشن شده به نور تو چشم هر آینه<br /> گرد و غبار صحن تو را می خرد به جان<br /> همواره بوده است بر این باور آینه<br /> پر می کشد از این همه قلب شکسته آه<br /> سر می زند از این همه چشم تر آینه<br /> عکس ضریح توست که در قاب چشم هاست<br /> یا عکسی از بهشت نشسته بر آینه<br /> گم کرده دارم، آمده ام با نگاه تو<br /> پیدا کنم تمام خودم را در آینه<br /> <br /> لبریز روشنی است تمام رواق ها<br /> آیینگی است جان کلام رواق ها<br /> <br /> بند سوم<br /> شب های گریه تا به سحر حرف می زنم<br /> با واژه واژه خون جگر حرف می زنم<br /> شمعم که گریه می کنم و گریه می کنم<br /> با قطره قطره آتش تر حرف می زنم<br /> روح لطیف تو، شده سنگ صبور من<br /> گویی که با نسیم سحر حرف می زنم<br /> گاهی کنار پنجره های ضریح تو<br /> گاهی در آستانه ی در حرف می زنم<br /> شب های بارگاه تو را درک کرده ام<br /> از &laquo;لیله الرغائب&raquo; اگر حرف می زنم<br /> <br /> بر لب رسیده از قفس سینه آه من<br /> حرف دل است روی زبان نگاه من<br /> <br /> بند چهارم<br /> روی تو را ستاره ی اشراق خوانده اند<br /> خوی تو را &laquo;مکارم الاخلاق&raquo; خوانده اند<br /> دست تو را که خالق لطف و کرامت است<br /> روزی رسان انفس و آفاق خوانده اند<br /> باران مهربانی بی وقفه ی تو را<br /> شأن نزول سوره ی انفاق خوانده اند<br /> در مذهب نگاه تو غم حرف اول است<br /> چشم تو را پیمبر عشاق خوانده اند<br /> <br /> هفت آسمان و رحمت &laquo;شمس الشموسی&raquo; ات<br /> ذرات خاک و لطف &laquo;انیس النفوسی&raquo; ات سیدمحمد جواد شرافت Sun, 10 Jun 2012 10:38:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2082 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/1680/بانو-نگو-که-خسته-شدم-وقت-رفتن-است#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=1680 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=1680&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/1680/بانو-نگو-که-خسته-شدم-وقت-رفتن-است موی تو را رسول خدا شانه می کند<br /> عطرش میان خانه مان خانه می کند<br /> می دانی آن نگاه زلال این صدای گرم<br /> این خانه را چگونه پریخانه می کند؟!<br /> این چادر سفید زمانِ نماز صبح<br /> یاس مرا شبیه به پروانه می کند!<br /> حس می کنم گرفته دلت گر چه ساکتی<br /> دنیا چه با تو ای گل ریحانه می کند؟<br /> بانو! نگو که &laquo;خسته شدم، وقت رفتن است&raquo;<br /> فکرش مرا به جان تو دیوانه می کند<br /> <br /> فکری به حال خستگی ما نمی کنی<br /> وقتی که قصد رفتن از این خانه می کنی؟!<br /> <br /> یاد از تو و کبودی آن شانه می کنم<br /> می میرم آه و موی تو را شانه می کنم<br /> تا عطر تو همیشه بماند در این اتاق<br /> در را به روی هیچ کسی وا نمی کنم!<br /> باید تو را به منزل امنی برم، عزیز<br /> فکری به حال دفن غریبانه می کنم!<br /> <br /> کو آن صدف که لایق دُردانه ی من است؟<br /> ابریشمی که در خور پروانه ی من است؟! نغمه مستشارنظامی Wed, 23 May 2012 04:35:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:1680 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/1659/جهان-نبود-و-خدا-با-تو-گفتگو-می-کرد#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=1659 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=1659&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/1659/جهان-نبود-و-خدا-با-تو-گفتگو-می-کرد جهان نبود و تو بودی نشانه ی خلقت<br /> همای اوج سعادت به شانه ی خلقت<br /> جهان نبود و خدا با تو گفتگو می کرد<br /> به حسن خاتمت از آستانه ی خلقت<br /> فرشته ها صلوات و درود می گفتند<br /> به خاندان تو در کارخانه ی خلقت<br /> جهان و هر چه در آن پیش تار مویت هیچ!<br /> چه گونه از تو بگویم بهانه ی خلقت؟!<br /> <br /> برای از تو نوشتن اجازه با عشق است<br /> همیشه حرف و مضامین تازه با عشق است<br /> <br /> خدا سری به زمین زد، سری زدی به زمین<br /> دلش برای زمین سوخت، آمدی به زمین<br /> تو آمدی به جهانی که عشق را کم داشت<br /> هزار پنجره از آسمان زدی به زمین!<br /> ازآسمان که به جز چند طرح زودگذر<br /> ندیده بود مگر نقشی از بدی به زمین<br /> به یمن آمدنت مژدگانی آوردند<br /> سبد سبد گُل سرخ محمدی به زمین<br /> <br /> به یمن آمدنت سنگ مهربان می شد<br /> جهان پیر پس از قرن ها جوان می شد<br /> <br /> بهار، عطر تو را در گلابدان می ریخت<br /> زلال نام تو را در دل جهان می ریخت<br /> دو بال داشت به پهنای آسمان و زمین<br /> فرشته ای که مکان را به لامکان می ریخت<br /> &laquo;بخوان به نام خدایت که خلق کرده تو را&raquo;<br /> هزار مژده و معنا از آن &laquo;بخوان&raquo; می ریخت<br /> جهان چه داشت اگر روشنایی تو نبود<br /> چه گونه از سر گلدسته ها اذان می ریخت؟!<br /> <br /> بهشت چیست به جز آفتاب چشمانت<br /> گرفته است زمین را عقاب چشمانت<br /> <br /> ستاره ای بدرخشید و آن ستاره تویی<br /> ستاره ای که به آن می شود اشاره تویی<br /> ستاره ها و زمین دانه های تسبیح اند<br /> و خیر اول و آخر در استخاره تویی<br /> زمین کتاب خودش را دوباره می خواند<br /> به هر کجا برسد مقصدش دوباره تویی<br /> بدون نور تو راهی به سمت پایان نیست<br /> بتاب بر سر دنیا که راه چاره تویی<br /> <br /> بتاب آینه گردان آشنایی ها<br /> بتاب روشنی هر چه روشنایی ها<br /> <br /> دعای حضرت آدم قسم به نام تو بود<br /> نجات نوح پیمبر به احترام تو بود<br /> عصای حضرت موسی به نامت آذین داشت<br /> دم مسیح مسیحایی از سلام تو بود<br /> خلیل دوش به دوش تو رفت در آتش<br /> که شعله &laquo;بَرد و سلام&raquo; از طنین گام تو بود<br /> اگر عزیز جهان بود یوسف از خوبی<br /> اسیر حُسن تو دلداده ی کلام تو بود<br /> <br /> بیا سری به درختان پیر باغ بزن<br /> به روی شانه شان چارده چراغ بزن<br /> <br /> علی(ع) پس از تو چراغ ولایت عشق است<br /> کنار حضرت کوثر که آیت عشق است!<br /> دو چلچراغ، دو سرو جوان باغ بهشت<br /> که راز خلقت آن ها امامت عشق است<br /> دوازده غزل سبز نامکرر ناب<br /> که هر کدام به نحوی روایت عشق است<br /> کسی شبیه تو می آید از اهالی نور<br /> کسی که آمدن او نهایت عشق است!<br /> <br /> نهایت همه ی خواب های خوب تویی<br /> چراغ روشن دنیا پس از غروب تویی! نغمه مستشارنظامی Sun, 20 May 2012 10:48:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:1659 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/1376/سلمان-به-آه-گفت-ابوذر-تمام-شد#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=1376 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=1376&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/1376/سلمان-به-آه-گفت-ابوذر-تمام-شد شوق عراق و شور حجاز است در دلم<br /> جامه دران و سوز و گداز است در دلم<br /> <br /> پل می زنم به خویش، مگو از کدام راه<br /> راهی که رو به آینه باز است در دلم<br /> <br /> قد قامت الصلاة من از جای دیگر است<br /> قد قامت کدام نماز است در دلم؟<br /> <br /> شب را چراغ گم شدن روز کرده ام<br /> ذکرت چراغ راز و نیاز است در دلم<br /> <br /> تشبیه نارساست، حقیقت کلام توست<br /> ایهام و استعاره، مجاز است در دلم<br /> <br /> مجموعه ی نیاز تویی، ای نماز ناب<br /> دیگر چه حاجتی به نیاز است در دلم<br /> <br /> <br /> یاس کبود پیش تو خار است، فاطمه(س)!<br /> نامت گل همیشه بهار است، فاطمه(س)!<br /> <br /> <br /> شب را خدا ز شرم نگاه تو آفرید<br /> خورشید را ز شعله ی آه تو آفرید<br /> <br /> شمسی تر از نگاه تو منظومه ای نبود<br /> صد کهکشان ز ابر نگاه تو آفرید<br /> <br /> آه ای شهیده ای که شهادت سپاه توست<br /> جان را خدا شهید سپاه تو آفرید<br /> <br /> هر جا که نور بود به گرد تو چرخ زد<br /> ما را چو گَرد بر سر راه تو آفرید<br /> <br /> ای پشتوانه ی دو جهان، عشق را خدا<br /> با جلوه و جلالت و جاه تو آفرید<br /> <br /> <br /> تقوای محض!عصمت خالص! گل خدا!<br /> آخر چگونه شعر کنم قصه ی تو را؟<br /> <br /> <br /> تو آمدی و زن به جمال خدا رسید<br /> انسان دردمند، به درک دعا رسید<br /> <br /> توآمدی و مهر و وفا آفریده شد<br /> تو آمدی و نوبت عشق و حیا رسید<br /> <br /> هاجر هر آن چه هروله کرد از پی تو کرد<br /> آخر به حاجت تو به سعی صفا رسید<br /> <br /> احمد(ص) اگر به عرش فرا رفت با تو رفت<br /> مولا اگر رسید به حق، با شما رسید<br /> <br /> داغ پدر، سکوت علی(ع)، غربت حسین(ع)<br /> شعری شد و به حنجره ی کربلا رسید<br /> <br /> در تلّ زینبیه غروبت طلوع کرد<br /> با داغ تو قیامت زینب(س)فرا رسید<br /> <br /> با محتشم به ساحل عمّان رسید اشک<br /> داغ تو بود بار امانت به ما رسید<br /> <br /> <br /> تسبیح توست رشته ی تعقیب واجبات<br /> قد قامت الصّلاتی و حیّ علی الصّلات<br /> <br /> <br /> بی فاطمه(س)قیامت انسان نبود نیز<br /> عهد الست و معنی پیمان نبود نیز<br /> <br /> چونان تو زن ندید جهان تا که بود و هست<br /> چونان تو مرد در همه دوران نبود نیز<br /> <br /> مولا اگر نبود جهان جلوه ای نداشت<br /> &laquo;راز رشید&raquo; سوره ی قرآن نبود نیز<br /> <br /> گر زنده بود بعد تو پیغمبر خدا<br /> قبر تو مثل مهر تو پنهان نبود نیز<br /> <br /> زهرا(س)اگر نبود، زمین بی بهار بود<br /> در آسمان شکوفه ی باران نبود نیز<br /> <br /> ای برق ذوالفقار علی(ع)- هیچ خطبه ای<br /> مانند خطبه های تو بُرّان نبود نیز<br /> <br /> حیدر اگر نبود و محمد(ص)اگر نبود<br /> وجد و وجود و جوشش وجدان نبود نیز<br /> <br /> <br /> ایمان نبود و عشق نبود و شرف نبود<br /> خورشید سر بریده ی صحرای طف نبود<br /> <br /> <br /> نام تو با علی(ع)و محمد(ص)قرینه است<br /> هر جا که عطر نام تو باشد مدینه است<br /> <br /> دستاسِ کیست چرخ جهان؟ این غریب کیست<br /> این دست های کیست که لبریز پینه است؟<br /> <br /> آیینه ای که عطر بهشت مدینه بود<br /> نامش هنوز شعله ی سینای سینه است<br /> <br /> ای وسعت بهشت، جهان بی تو دوزخ است<br /> دنیا چقدر مزرعه ی کفر و کینه است<br /> <br /> این گونه گنج در صدف هر خزانه نیست<br /> گنجی است در خزانه اگر این خزینه است<br /> <br /> دریا علی(ع)است، گوهر یکدانه اش تویی<br /> در موج حادثات، حسین ات سفینه است<br /> <br /> <br /> با هر حماسه داغ پدر را سرشته ای<br /> هجده کتاب، درد علی(ع)را نوشته ای<br /> <br /> <br /> زیبایی مدینه به غیر از بتول نیست<br /> بی مهر او نماز دو عالم، قبول نیست<br /> <br /> می پرسم از شما که رسولان غیرت اید<br /> زهرا(س)مگر خلاصه ی جان رسول نیست؟<br /> <br /> گیرم ولایت علی(ع)از یاد برده اید<br /> آیا غدیر و دست محمد(ص) قبول نیست؟<br /> <br /> آخر اصول عشق مگر چیست جز ولا؟<br /> آیا مگر حدیث ولا از اصول نیست؟<br /> <br /> مهر علی(ع)است روزی هر روز مهر و ماه<br /> وقتی چراغ، فاطمه(س)باشد، افول نیست<br /> <br /> جبریل را به مرقد مولای عاشقان<br /> بی رخصتش هر آینه، اذن دخول نیست<br /> <br /> <br /> الله اکبر از تو که الله اکبری<br /> ای مادر پدر که پدر را تو مادری<br /> <br /> <br /> زهراترین شکوفه ی گلخانه ی رسول!<br /> با نام تو مدینه مدینه است، یا بتول<br /> <br /> ای مردمی که زایر راز مدینه اید<br /> آه ای مجاوران حرم، حج تان قبول!<br /> <br /> این جا کنار حجره ی پیغمبر خدا<br /> آیینه خانه ای است پر از تابش اصول<br /> <br /> آیینه ای که ماه در آن می کشد نفس<br /> آیینه ای که مهر در آن می کند حلول<br /> <br /> در بین ماه های خدا چون تو ماه نیست<br /> ای بین فصل های خدا بهترین فصول<br /> <br /> این جا نمازخانه ی مولا و فاطمه(س)است<br /> این جاست خانه ی علی(ع)و خانه ی رسول<br /> <br /> <br /> زهرا شدی که نام علی(ع)را عَلم کنی<br /> پنهان شدی که هر دو جهان را حرم کنی<br /> <br /> <br /> یک عمر بود با غم و غربت قرین، علی(ع)<br /> آن قصه ی حسین(ع)و حسن(ع)بود و این علی<br /> <br /> وقتی ابوتراب شدی، خاک، پاک شد<br /> تا زد به خاک بندگی او جبین علی<br /> <br /> در خانقاه نوری و در کعبه چلچراغ<br /> بر خاتم رسول رسولان نگین، علی<br /> <br /> آیینه ای برابر انسان و کائنات<br /> آیین عشق و آینه ی راستین، علی<br /> <br /> شمشیر حق که چرخ زنان است و خطبه خوان<br /> دست خداست بر شده از آستین، علی<br /> <br /> زهرا(س) نداشت بعد پدر جز علی کسی<br /> احمد(ص)نداشت جز تو کسی همنشین، علی!<br /> <br /> اندوه بی شمار مرا دیده ای، بیا<br /> انسان روزگار مرا هم ببین، علی!<br /> <br /> <br /> دنیا چقدر تشنه ی نام زلال توست<br /> هر ماه، ماه آینه، هر سال، سال توست<br /> <br /> <br /> شب گریه های غربت مادر تمام شد<br /> زینب(س)به گریه گفت که دیگر تمام شد<br /> <br /> امشب اذان گریه بگوید بگو، بلال<br /> سلمان به آه گفت ابوذر! تمام شد<br /> <br /> طفلان تشنه هروله در اشک می کنند<br /> ایام تشنه کامی مادر تمام شد<br /> <br /> آن شب حسن(ع) شکست که آرام تر! حسین(ع)<br /> چشم حسین(ع) گفت: برادر! تمام شد<br /> <br /> تا صبح با تو اُستن حنانه ضجه زد<br /> محراب خون گریست که منبر تمام شد<br /> <br /> زاینده است چشمه ی زهرایی رسول<br /> باور مکن که سوره ی کوثر تمام شد<br /> <br /> باور مکن که فاطمه(س) از دست رفته است<br /> باور مکن حماسه ی حیدر تمام شد<br /> <br /> <br /> زهرا(س)اگر نبود حدیث کسا نبود<br /> زینب(س)نبود و واقعه ی کربلا نبود<br /> <br /> <br /> شب آمده است گریه کنان بر مزار تو<br /> دریا شکست موج زنان در کنار تو<br /> <br /> بعد از تو چله چله علی(ع)خطبه خواند و سوخت<br /> چرخید ذوالفقار علی(ع)در مدار تو<br /> <br /> زینب(س)کجاست؟ همسفر خطبه های خون<br /> دنیا چه کرد بعد تو با یادگار تو؟<br /> <br /> باران نیزه، نعش غریبانه ی حسن(ع)<br /> آن روزگار زینب(س)و این روزگار تو<br /> <br /> گل داد روی نیزه، سر تشنه ی حسین(ع)<br /> تا شام و کوفه رفت دل داغدار تو<br /> <br /> تو سوگوار زینب(س) و زینب(س)غریب شام<br /> تو سوگوار زینب(س) و او سوگوار تو<br /> <br /> <br /> بعد از تو سهم آینه درد و دریغ شد<br /> دست نوازشی که کشیدند تیغ شد<br /> <br /> <br /> ای ناخدای کشتی درد- ای خدای درد<br /> تنها تویی که آمده ای پا به پای درد<br /> <br /> زین پیش درد و داغی اگر بود با تو بود<br /> دردآشنای داغی و داغ آشنای درد<br /> <br /> زان شب که غرق خطبه ی چشم تو شد علی(ع)<br /> مانند رعد می شکند با صدای درد<br /> <br /> شعر تو را چگونه بخوانم که نشکنم؟<br /> آخر بگو که قصه کنم از کجای درد؟<br /> <br /> ای قطعه ی بهشت، غزلگریه ی زمین<br /> با چشم خود سرود تو را های های درد<br /> <br /> مگذار مردگان شب عافیت شویم<br /> ما را ببر به آینه ی کربلای درد<br /> <br /> تو آبروی داغی و تو آبروی اشک<br /> تو ابتدای دردی و تو انتهای درد<br /> <br /> <br /> یوسف اگر برای پدر درد آفرید<br /> زهرا(س)شکست و درد پدر را به جان خرید<br /> <br /> <br /> ای سرپناه عارف و عامی نگاه تو<br /> آتش گرفت خیمه ی گردون ز آه تو<br /> <br /> آیا چه بود قسمت تو غیر درد و درد؟<br /> آیا چه بود غیر محبت گناه تو؟<br /> <br /> ساقی علی(ع)است، کوثر جوشان حق تویی<br /> ما تشنه ایم تشنه ی لطف نگاه تو<br /> <br /> در چشم من تمام زمین، سنگ قبر توست<br /> گردون کجا و مرقد بی بارگاه تو<br /> <br /> در کربلای چند، شهید غمت شدیم<br /> سربندهای فاطمه(س)بود و سپاه تو<br /> <br /> از خانه ی تو می گذرد راه مستقیم<br /> راهی نمانده است به حق- غیر راه تو<br /> <br /> <br /> دنیا اگر غدیر تو را خم نکرده است<br /> روح مدینه ردّ تو را گم نکرده است علیرضا قزوه Wed, 09 May 2012 11:24:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:1376